Bedri Tahir Adaklı Şiirleri - Şair Bedri ...

Kaderin adaleti, gönderdi tipi- bora,
Yatırdı başakları, henüz mevsim gelmeden,
Hasta adam bakamaz, geçmedikçe bu yara,
Kimisi haklı sandı, hak ne demek bilmeden,
Güya derdi anladı, başakları görmeden.

Başım gözüm üstüne, gel hele muhabbetle,
Sana kapım açarım, hatta kölen olurum,
Gidersen tutmam seni, git bari selametle,
Kederlenip uğruna, belki ölen olurum.

Dinle bak beni biraz, bir çift sözüm olacak,

Vatanda terbiye, bozulmuş artık,
Düzelsin diyorsan, ne çok iş lazım,
Malûm ya bozuk şey, ar damar yırtık,
Açılan yerlere, çift dikiş lazım.

Ne dikiş tutuyor, ne de bir yama,

Kilitli kapılar açılsın,
Ziyadar gönül semasının,
Parlak yıldızlarından gelen sesleri dinleyelim.
Sükûnet ve tedennî ile akan pınarlar olsun,
Kelâm menbaına dalalım.
Bu kaynaklardan kana-kana içelim ıstersen,

Mukaddes düsturlarla, ruhlara kuvvet versek,
Yardım etsek garibe, zarar vermez kıllete,
Zengin-fakir arası, malı köprü edersek,
Sevgi-saygı oluşur fakir düşmez, zillete.

Zengindeki fazla mal, zaten o fakirlerin,

Ufka döndüm, bir hoş oldum, bakındım,
Tan yerini ağartıyor cemâlin,
Güneş misin, hilâl misin, yanıldım,
Meftun edip, şaşırtıyor, cemâlin.

Nurun vurdu, kalplerdeki aynaya,

Her şeyin her şeye, cevabı olur,
Suale cevaplar, bilenden gelmiş,
Bilgiyle yapılan, ilimle olur,
İlim ve irade Mürîd’den gelmiş.

Taklidi imkansız, tablo kimindir?

Bu dünya yalanmış kandırdı beni,
Zamandan oluşan sele kapıldım,
Bulanık sularda boğdurdu beni,
Boş sözler söyleyen dile kapıldım.

Cahildim-bilmedim, hayat ne demek,

Hadi neyse, gündüz biraz farklıdır,
Hele gece, hiç sormayın bitmiyor,
Gecelerin, acısı da farklıdır,
İhtiyaçtan, yanan sızı bitmiyor.

Dışı seni içi, beni yakarmış,

Külleri savuran bir, kıpkızıl rüzgâr eser,
Yeniden alevlenen, nefret kusan kin olur,
Ufku saran her zulüm, yâre giden yol keser,
Avaz-avaz çınlatan, gökten yağan kan olur.

Karşı dağ yamaçları, papatya sümbül lâle,