Bedri Tahir Adaklı Şiirleri - Şair Bedri ...

Küçücük kıvılcımlar,
Büyük alevlerin kaynağı olurmuş,
Dağlar kadar büyük alevlerin..

Burnunu indir kaf dağından,
Kol–kanat kırılır çünki,

Ölümü öldürün, ne olur dostlar,
Sizlerden ayrılık, zor gelir bana,
Görürüm gidenler kaybolur dostlar,
Açılan o çukur dar gelir bana.

Ağzını açmış bak, bekliyor mezar,

Boşlukların dibiyle, gök kubbe zirvesinde,
Anlaşılmaz bir türlü, nasıl döner felekler?
Tılsımlı her bir şeyin, kemâle ermesinde,
Bu âlem ecrâmını, takdir eder melekler.

Âlem koşup, durmadan, didinip çabalıyor,

Böyle neden toplandık, bilir misin ne oldu?
Bir sene daha geçti, yaşım tam on beş benim,
Şimdi bakın genç oldum, çocukluğum kayboldu,
Dediğim dedik olur, artık evde baş benim.

Bugün benim yaş günüm, beni dala mandalla,

Yeryüzü bahçeleri, zümrütten servet verir,
Ağaç olur dal olur, meyveye gebedir o,
Çamur yiyip şükreder, yavruya şerbet verir,
Dallarda bebek gibi, meyveye anadır o..

Gül açar gonca olur, her taraf zînetlenir,

Eski aşkım, bıraktığım o yerde,
Kalbim yine, o sevdayı koruyor.
Mavi gözlü çoban kızı, seherde;
Emaneti teslim ettim, duruyor.

Ey divâne; bilir misin aşk nedir?
Nefse ait, muhabbete hak deme,
Mahbuba can, veren hisse aşk denir,
Hak kendini, sevmek demek zannetme.

Kendisinden, gayri olan ne varsa,

İnsan nevi, çok muhtelif, hep beraber yaşıyor,
Kimi kavi kimi aciz, o farka çok, şaşıyor,
Aciz gönle, damla düşse, kabı almaz taşıyor,
Kavi gönül, dağlar kadar derdi olsa taşıyor.

Kimi hain, kabuk tutmuş yaraları kaşıyor,

Bir kavimde iki sultan bulunmaz,
Biri sağı biri solu yol eder,
Mümkün değil, halka bir hak sunulmaz,
Suç işler de birbirine mal eder.

Herc-ü merce sebep olur ikisi,

Dünyada bütün zıtlar; yük edip sırta konmuş,
Hiffet ervah tarafta, siklet beşer tarafta,
Gücü kadar malı var, olan nasipte buymuş,
Kulak yükten tarafta, göz ise her tarafta..

Beden denen bu kapta, “ruh” iç’e bırakılmış,