Bedri Tahir Adaklı Şiirleri - Şair Bedri ...

Köle olsam, kulluk etsem yoluna,
Gurur-kibir terk edip de gitmeli,
Aşkı bahşet aciz olan kuluna,
Mâsivâyı terk edip de gitmeli.

Aşk için ben, durabilsem kıyâma,

Kimi şerde ısrarlı, kimi ısrarlı hakta,
Binlerce duygu ile donatılan biriyim,
Kimi cayar sözünden, kimi kararlı hakta,
Hayli korkak olsa da, hem der cihan eriyim.

İşte bende bu hisler, birbirine karışmış,

Dikenini yolmuşlar, neden düştün bu hâle?
Üst üste konmuş dalın, demette yığılmışsın,
Korunmaz haldesin sen, olmuşsun sanki lâle,
Ellerde taşınırken, sepette bayılmışsın.

Hem de dalın kesilmiş, vazoda boynun bükük,

BEKLEYENİ BEKLEYEN



Ufkun kızıllığında,
Kara çizgilerle ayrılan,

Eski aşkım, bıraktığım o yerde,
Kalbim yine, o sevdayı koruyor.
Mavi gözlü çoban kızı, seherde;
Emaneti teslim ettim, duruyor.

Yeryüzü bahçeleri, zümrütten servet verir,
Ağaç olur dal olur, meyveye gebedir o,
Çamur yiyip şükreder, yavruya şerbet verir,
Dallarda bebek gibi, meyveye anadır o..

Gül açar gonca olur, her taraf zînetlenir,

Ey divâne; bilir misin aşk nedir?
Nefse ait, muhabbete hak deme,
Mahbuba can, veren hisse aşk denir,
Hak kendini, sevmek demek zannetme.

Kendisinden, gayri olan ne varsa,

İnsan nevi, çok muhtelif, hep beraber yaşıyor,
Kimi kavi kimi aciz, o farka çok, şaşıyor,
Aciz gönle, damla düşse, kabı almaz taşıyor,
Kavi gönül, dağlar kadar derdi olsa taşıyor.

Kimi hain, kabuk tutmuş yaraları kaşıyor,

Bir kavimde iki sultan bulunmaz,
Biri sağı biri solu yol eder,
Mümkün değil, halka bir hak sunulmaz,
Suç işler de birbirine mal eder.

Herc-ü merce sebep olur ikisi,

Dünyada bütün zıtlar; yük edip sırta konmuş,
Hiffet ervah tarafta, siklet beşer tarafta,
Gücü kadar malı var, olan nasipte buymuş,
Kulak yükten tarafta, göz ise her tarafta..

Beden denen bu kapta, “ruh” iç’e bırakılmış,