Bayram Kaya Şiirleri - Şair Bayram Kaya

Öyle zaman olur ki
Sığmaz denirken
An parçalanır
Kaal bile olmaz iken
Yel yepelek
İçe düşenle

Büyü, temelde kişinin kendi kendine akılca ve düşünce oluşla iç söylemli mana tekrarlarıdır. Bu tür tekrarlar "kişinin kendi özne bilincine hitap ediyorsa" etkilidir. Kişi bu ikna ile kendi telkininin dışına çıkmaz. Kişinin kendisine olan telkiniyle, kişinin kendi telkini dışına çıkmaz oluşunun arasına kişi gerek kendi anlam ilişkisini, gerekse sosyal olucu ve diğer alam ilişkilerini kurar.

Kişinin kendi özne bilincine hitap eder olan mana telkinleri, kişinin kendi kendisine söylemi düşüncesi olmanın etkisidirler. Kişideki bu tür iç mana düşüncesi, kişinin kendi kendisine telkinidir (büyüsüdür) .

Kişinin böylesi bir anlam ilişkisini kurmasının içinde, anlam ilişkisinin özne bilincine hitap eder olması nedeniyle kişiler; o şeyi böylesi bir telkin tesirle kabul ederler. Ki bu tutumu kişiyi, kendi büyüsü içinde tutar. Bu tutum kişiyi belli bir program altında tutar.

Sosyal totem alan “bene-bencilliğe” göreydi”. Totemi sosyal inşa salt kişisi bene göre olmayıp; o alan içindeki benlerin ortak kesişim alanlı tutumlatmalarına göre olmayı içermekle, artık: sosyal bencillikti. Totemi sosyal inşanın üzerine insan olmanın yeni ve bambaşka bir inşa türü de modüle olacaktı.

İnsanlık ve insaniliğimiz sosyal bencilliğin üzerinedir. Kısacası kişi eylemleri, bencillik eylemidir. İnsan ilahi dönemli sosyal benci ya da insan ilahi dönemli sosyal özneli oluşmaydı. İnsanilikte insanın soyut benci öznel anlamasıydı. Totemi alanın biçimlediği sosyal varlık, karşı totemi sosyal varlıkla temas ettikten sonra; “ilahi dönemli sosyal alan eğimi içinde hem insan olmuş hem de insani olmuştur”.

Totemi sosyal alan kesimliliği içinde insanı ve insani olanı çıkarmanız olanaksızdır. İnsan ve insanilik totemi sosyal alanın kör noktalarıdırlar. Ancak tarih sel süreklilikle oluşan ilahi dönemin kesikli parça süreçler oluşu içindeki, karşıt gruplar karşılaşmalı temasıyla insan olma ve insani olma yansımaları olasıydı.

Doğada genel bir enerji akışı vardı. Genel enerji akışı görece kesikli sürekli sistemler üzerinde türlü türlü düzenli özel bağıntılı enerji akışı oluyorlardı. Bu özel bağıntılı, enerji akışla düzenlenirdi sistemi oluşlardan birisi de; bizdik.

İçimizdeki bu özel bağıntılı kesikli sürekli oluşun kodlanması, bencillik ve bencil oluşun öznel bilinciydi. Korteks bu bilinçten çok sonraki bir bilinç düzeyidir. Bencil bilinç, dıştaki genel oluş akışı içinde seçme ayıklaması yapılmış olan yalıtmalardan oluşmuştu.

Bencil oluş bilinci; birinci taşıyıcı dalga oluşla, çevreden üzerimize doğru olan telkini veya tesiri ya da etkisini üzerimizde oluşuydu. Sosyal alan da, benin dışındaki kişilerin, kişisi davranışları içinde; bencil oluş bilincimizle kesişim yapar noktalarına göre sosyal alanın seçme ayıklamasını yaptıran girişmeydi.

İşte kendisi dışındaki sosyal var oluştan ötürü bu engellenme, kişimiz totemde mana ilişkisi oluşla sosyal öznelliği inşa olacaktır. Kişiler, sürü dönem alışmalarından da böylece kopacaktılar.

Kısaca kişi ve kişilerin totemi alan içindeki özel bağıntılı olması, sosyal bilinçti. Sosyal bilinç olan da totem alanın ikinci bir taşıyıcı dalga oluşla inşa edilebilmesiydi.

Kişilerin dışında oluşan bir ortak sosyal anlama düzeyleri vardı. Bu tür kalıptı anlama mana inançtı. Mana inancın referansları, totemi etnik yapının üzerinde bir inşa oluştu. Ama siz bunu bu etnik aitlikle anlıyordunuz. Manadır inanç etnik yapıya göre oluşun, özne inanç anlamasıydı. Manadır inançlar ana inşanın kalıptı kod anlamlarını çözmenin bilinciydiler.

Paranın icadını; yağ satanın, bulgur arıyor olmasına karşın; bulgur satanın da kundura arıyor olmasındaki karmaşayla açıklarlar. Hâlbuki para bu tür değiştirme değerinin çok ötesinde kâr amacı için kullanılır.

Evet, paranın böylesi duruma çözüm üretmiş olması da olasıdır. Paranın icadı söylemi aslında; başlangıç sürecinde durum zaten böyleydi diyen köleci tüccar mantığına bu söylemi denk düşürme gayretidir.

El hak köleci sürecin işleyişinden paranın icadına kadar olan süreçte durum aynen o yukarıda belirtilen karmaşa zorlukları vermiştir. Ve bunun salt köleci ticaretle böyle görünüyor olması da bu nedenle doğrudur.

Yani buğday üreten grubun, sığır üreten grupla olan ittifakı içinde; buğday üreten grup, sığır üreten grubun hem buğday ÜRETİCİSİYDİ.

Hem buğday ekicilerin karşı gruba verdiği buğday karşılığında buğday ekiciler sığır üreten grubun sığır "TÜKETİCİSİYDİ". Kimse kâr etmek için üretmiyor, kâr etmek için tüketmiyordu. Böyle bir inşa yoktu.

Tüketicilik, doğada zorunlu sağlama yapmanın yerine; dıştaki gruplar arası girişmeler içinde karşılık olan karşılığını ürettiren bir üreticilikti. Totem mesleği, totem grubun nüfusuna bağlıdır. O nüfus en az ve en fazla bir totem meslek sahipliği yapmanın nüfusudur.

Beşinci ya da on beşinci, yüz beşinci yaşınız nasıl inşanın (biyolojinizin ve karakterinizin) inşacısı değilse; köleci sistem de, kapitalizm ve liberalizm de üreten ilişkilerle üretim hareketinin inşacısı değildiler.

Beşinci, on beşinci, yüz beşinci yaşınız biyoloji, karakter gibi bir inşanın üzerinde konjonktür el ve bir devam edişle olan bir gerçekliktir. Köleci süreç, kapitalizm, liberalizm de kolektif ligin üzerinde konjonktür el olan devamla sömüren, kolektif olmayan enfekte bir gerçekliktir.

İnşa kesikli olmakla geçmiş, devamlı olgu, olay ve olayazmalarıyla sürekliliktir. İnşa, geçmişi ile bekraunt tu. Ya da inşa geçmişi ile referans sistemi olan bir geri bağlanım yasasıdır. Paranın icadı da geçmişin bekraundu olan bir zaman sürecinin üzerine bindiriliş olmuştu (modüle oluştu).

Üreten grup barbarlara, neden sunuda bulunmuştu? Bunu canını kurtarmak kadar başka gerekçelerle de söyleyebiliriz. Daha önce de canını kurtarmak istemişti ama ne sunusu vardı ne sunu yapmayı akıl edebiliyordu.

Demek ki bu aşamada sunu yapma nedeni içinde canını kurtarma ölüsünü yenmekten kurtarma elbette öncelikti ve vardı. Ama üretilen üründen sırf bunlar için kurtulmalık pay vermek ikinci önemde ve tali bir gerekçeydi.

Ölüsünü ve canını kurtarmayı direnerek te yapabilirdi. Zaten bu güne kadar da hep öyle yapıp ayakta kalmıştı. Ama bu kez bir nedenden ötürü direnmeyi göze almak istemiyor, başaracaksa bile özellikle direnmekten kaçınıyordu.

Sunu yapmayı giderek akıl etmeleri, sonucunu bilmeden yapılan sunuları; gruplar arası üretim hareketinin takasına dönüştü. Tek taraflı başlayan sunu, zamanla çift taraflı hediyeleşmeyi karşılıklı bağıntı yükümlenmesi içine soktu. Ve sunuları karşılıklı mütekabiliyet takas esası içinde karşılıklı bağlaşma hareketine dönüşecektiler.

Gruplar arası süreç, daima ihtiyacı duyulanın karşılanması yönündeydi. Süreç ihtiyacı duyulanın düzenli, kararlı ve kontrolü akış yönünde gelişir. Bilinmeyen bir gelişme, kaygıyı tetikleyen vs. türden süreci oluşacaktı. Her hangi bir kaosun kişilere fazladan bir enerji karşılanma zorluğu olmaktadır.

Üreten ilişkiler ve üretim hareketi hem fazladan enerji harcanmaması stratejisine uygundu. Hem de kaygıları azaltan ihtiyacın devamlı ve kararlı şekilde karşılanması olan çevrim, ilkesine uygundu.