Bayram Kaya Şiirleri - Şair Bayram Kaya

Hayatın da kendisine özgü bir çekim yasası vardı. Bu çekim yasasının adı birlikte yaşama (eşleyişle simbiyoz yaşamaydı). Büyük olamıyorsan büyüklüğün etkisine karşı birleşerek büyük olma. Yardımlaşma. Zıddı olma gibi alan durumlardı. Bu süreçler belli bir birim zamanı daha küçük parçalı süre durumlar kılmanın umulmadık avantajıydı.

Yalıtımlı bir inşa içinde parçalı bölüklü olan hayat, dış fonundan ayrıldığı evrensel bütünlüğün eksiğini; bütüne doğru olan imge ve eğilimini, dıştan birlik yapan organizmaların bu tür simbiyoz yaşam biçimi ile sağlıyordu.

Dıştaki olup bitenin girdisi yapılırken hücre zarının tepki koyması, kendi seçme ayıklamasını yapması karşısında yapılan bu tür tekrar ve çevrim yapan süreçlerin tekrarlarını öğrenen baskı ve yansıması vardı. Yansıma karşılığı sitoplazma içinde birçok çelişkin durumlardı.

Toplumsal işlevleri oluşan her bir kurum, kuruluş, iş dalı gibi süreçleri içinde toplum da basit analojilerle kurgularsak bu formasyonlarıyla toplumu sentezlerler.

Toplumsa yapıdaki bu toplumsa kurum, kurallar ve iş kolları da toplum sal yapıyı adeta hücre içi organ eller gibi toplumu işlev durum içinde kılıyordular. Hem de bu toplumsa yapılar hücre içi organ eller gibi kendisinden öncesinin öznel nesnel birikimli birçok dizilimleri içindeydi.

Şu andaki düzlem içindeki canlılıkta nasıl her hayatın bir klorofil hücre organeli yoksa bu gibi bağıntılarla toplum da hücre gibi organizma dışında ama organizmalar arasında bir tür üzerinde hayatın bir parçalı durumlar düzenlemesiydi (manzumesiydi). Kişiler dahi kolektif birim zamanla bu düzenlemenin adeta eş görevli organel analojisiydiler.

"Her can ölümü tadacaktı"; kendisi yaşamadığı halde halk folkloru içinde gözlemsel bir söz.

Unutmayınız ki, inşamız içine giren özdek ve diğer özdek, özelliği olan doğa kuvvetleri; 13,8 milyar yıl önce başka bir evrenin uzantısı olarak dönüştü.

Yani başka şartların ürünü olmakla yola çıkan özdeki inşa şimdiki halimize kadar evirilmişti. Yani ne Dünya ne evren ne de hayat; bizim için değildi. Bizim için evirilmemişti. Aksine biz bu evrimim ürünüydük.

İşlev durumlar hayatın ayak sesleriydi. İşlev durumların başında zıtlıklar gelir. Yani işlev durumların başında tersine süreçler gelir.

Tersine süreçler birbirini belirleyen, birbirini durduran birbirine eğim olan birbirini azaltan etkilerin yanı sıra aynı etkiler birbirine eklenip birbirini devam ettiren, birbiri üzerine modüle olup bilgi taşıyıcı salınımlı olan süreçler ters süreçlerin belirme ve yansıma bağıntı özellikleriydi.

İşlev durumlar olmasaydı hayatın ne ayak sesleri duyulurdu ne de ayak seslerini duyacağımız olası hayat sal durumla olmayacağımızdan, haliyle şimdiki hayattan haberimiz de hiç olmazdı.

Hücresel düzlemde hücre içi simbiyoz yaşam kendi avantajını ve de dezavantajı beraberinde getirmişti. Hücre dezavantaja rağmen simbiyoz yaşamla hücre; "hücreyi, hücre birim zamanına dönüşen hızlanmasıyla hücreye olağan üstü bir yetenek kazandırdı.

Simbiyoz yaşamın getirdiği bu avantaja karşın özelleşen ve özel bağıntı durum içinde olan hücre kendi başına tüm kendi hayat sal olaylarını gerçekleştirme işinden vaz geçmekle hücre; simbiyoz dezavantajı göze almıştı. Hayat olmuş bitmiş bir donanım değil, içte ve dışta sürekli yen donanımlarla olmanın evrimiydi.

Yani simbiyoz yaşam ya da kolektif hücreli yaşam, bir hücrenin hiçbir zaman yapamayacağı umulmadık yepyeni bir yetenekti. Bu durumda simbiyotik yaşam tekil hücrenin daha önce yapabildiklerinden de bir feragat ve kısıtlanmaydı.

Kimi organların iflası ve ölümü esnasında eğer öyleyse kimi doku organ ve hücrelerin geç ölmesi kapsamında geç ölenlerin içinde beyin de vardır. Ölenler karşısında dakikalar ve saat ölçeği ile beyin kısa bir süre sağ kalacaktı. Bedene ya da entegrasyona ait vücudun parçalı ölümü söz konusuydu.

Ölümler karşısında kısa süre sağ kalan beyin, ölüm anını yaşamadığı halde yaşıyor gibi olacaktır. İlki beyin fiili ölmemekle ölümü yaşamış olmayacak. İkincisi ölümlerle beyinin arasındaki bağlantı kesilecekti. Bedene ait durumların tümü arızaya maruz kalacağından, beyin kör ve sağır olarak felç şekilde sağ kalacaktır. Bu durumda beynin yaşadıkları, çevresi ile kopan bağ nedenle, yaşananlardı.

Bu an içinde beyin artık organın ve organların beyni değildir. Olası çalışan yerden gelen veriyi değerlendiremez bile. Beyin vücudun sağlığı içinde bir entegrasyonun ilişkin ligiydi. Beyin bu ilişkindik içinde beyindi.

Zıtlık birbirinin motorudur. Dinamosudur. Eylem selliğidir. Nicelik, nitelik durumudur vs. Biri olmadan diğeri olamaz. İkisi aynı anda ve bir arada belirmedirler. Birlikte olanla birlikte gidendirler.

Zıtlık illa iki türlü olmak zorunda değil. Birinden diğerine doğru giden faz geçişleri birçok niceli yoğun durumların skala derişmeleri içinde olmakla, zıt durumlar pek çok ve çelişiklikledirler.

Boşluk doluluk gibi. Varlık yokluk gibi, uzun kısa gibi. Etki, çelişme ve devim akışıdırlar. Çekme itme çelişkisidirler. Fren, akış ilişkisidirler vs. Büyük küçükle vardır ve birbirine aksama firen ilişkisidirler.

Zıtlık birbirinin motorudur. Dinamosudur. Eylem selliğidir. Nicelik, nitelik durumudur vs. Biri olmadan diğeri olamaz. İkisi aynı anda ve bir arada belirmedirler. Birlikte olanla birlikte gidendirler.

Zıtlık illa iki türlü olmak zorunda değil. Birinden diğerine doğru giden faz geçişleri birçok niceli yoğun durumların skala derişmeleri içinde olmakla, zıt durumlar pek çok ve çelişiklikledirler.

Boşluk doluluk gibi. Varlık yokluk gibi, uzun kısa gibi. Etki, çelişme ve devim akışıdırlar. Çekme itme çelişkisidirler. Fren, akış ilişkisidirler vs. Büyük küçükle vardır ve birbirine aksama firen ilişkisidirler.

Bir yanım Karadeniz
Yaslanırım yalçınlığa
Kükrek mavi sular gibi gönlüm
Dara düşmüşüm kara düşmüşüm yara yara
Bir durulmuş bir korkunç ve kutsal
Başım dolaklarda heybeti namla

O bir kral
Küçük kral
Tıraşla olmuşu hal
Şiştikçe kalantor
Büyüyünce imparator
Ben gibi sen gibi