Organizmalara dek egolar, evrensel alan yön hareketine açık bir yüklenimdirler. Egomuz, evrensel totem alan içinde parçacık hareketi gibi bir tabudur. Yani benlik, tabusal bir belirlenim girişmesidir.
Alan hareket yönüne göre açık yüklenimler, nelerdir? Bu aşamada iki gerektirmeyi belirtmek yeterlidir. Birincisi, en az dış dünya ilkesini içimize yansıtmaktır. İkincisi de; egoların dıştan enerji sağlayıp, dışa atık bırakmasıdırlar.
Egolar bu görece yüklenmelerini, Evrensel totem etkiler içinden seçerler. Bize göre olan seçili totem belirmeleri miz olan benlerimiz, bu seçilileri görece olanın duyumları haline getirirler.
Aslında vücudumuzda metabolizmaya dek sentez analiz süreçleri, beynin düşünmesi, Dışımızdaki toplumsal yapı. Bilgisayar, ışık hızında belki de düşünce olarak ışık hızından da fazla hızla çalışır. Bu genel görecelik yasasına aykırıdıri Pekiyi ama bu olası mı?
Eksiği tamamlar, tamam olanı eksiltiriz. Yani boşu doldurur, doluyu boşaltırız Doğanın yaptığı da budur. Doğa bunu hem kuantum düzlem de kuantum zamanla yapar. Hem makro düzlemde makro zamanla yapar.
Tüm olgu ve olaylar bu gerilim alanı içinde enerji dönüşümlerine neden olur. İçimizde, bilişti düzeyle bu işi üzerine alan organ, amigdaladır.
Akıl almaz denli küçük mesafelerden biri olan 100 mlyarda bir zaman da içine hapis olan kuantum zamanı, “güçlü çekim kuveti olarak belirliyordu”.
Bir toplumun nüfusu 100 milyonsa yüz milyon kişilik içindeki bir kişi 10-8 (yüz milyonda birdir). İşte kişi toplumsal gücün 10-8 de biri olan 10 -8 bir kadar bir değerle toplum içinde “kolektif bilişti gücü olan parça aralıktır”.
Toplumun kolektif kuantum gücü kişi kadar bu aralık içinde kişisi yetenek ve beceri ile beliriyordu.
Aslında vücudumuzda metabolizmaya dek sentez, analiz süreçleri, beynin düşünmesi, dışımızdaki toplumsal yapı, bilgisayar gibi olgu süreçler ışık hızına doğru çalışırlar. Belki de düşüncemiz ışık hızından da fazla bir hıza sahiptir. Pekiyi ama bu olası mı? Genel göreliliğe aykırı değil mi?
Değil mi ki (madem ki) kuantum dünyadan makro dünyaya geliyorduk, şu hâlde makro dünyada da olabildikçe en az kuantum üst düşüm durumla da olunsa, kimi örnekçe özdek sel kuantum imajlarla makro dünyada olacaktık.
Olgu ve olaylar kimi kuantum imajlı örnekçe imgelerle olabildikçe az kuantum üst düşüm zamanla, kuantum dünyaya aksedecekti. Makro dünya kuantumdu zaman olan Planck zamanını içermez.
Hey ağalar bir zamanı ayıba
Kıyafeti yaşam, yeni; ruhlar eski
Esameyi akıl olmaz, kayıba düştük
Aguş edilmekte
Kin ile din ile eski.
Bu ne mutluluk yaren
Bayram gelmiş,
Sevinçleşmeyle nerelerin haren
Övmek gerek erdemlerinden!
Yüz varam, düz yaram, söz saram
Çünkü bayrama değin erdemsel olaraktan yapılmak istenenlerin meşru ve legal olacak toplumsal nesnel ve sosyal nesnel ilişkiler oluş adetleri yoktur. Var olanlar da geçmiş sosyal ve toplumsal ilişki biçimlerine dek oluşuyladır ki saçma da olsa reel de olsa pek bir anlam ifade etmemektedir.
Yani inançların otoriter dayanağı, mevcut sistemin içinde yoktur. Ve sisteme değin ilişkin dayanakları olmadığından ötürü de toplumsal ve sosyal sistemle olan uyumsuzlukları nedeniyle, kendisine özgü geri bildirişim iletişmesini yapamamaktadırlar. Bundan dolayı da sistemin kendi referansına değin düzeltme hareketlerini de yapamamaktadır.
İnançların bu gerçek sistem işleyişine değin dinamik feedback (geri beslenim) yasalarına dek kendisini düzeltme yapacak parametrelerinin olmaması nedeni bile(hatta kimi inançlar bu yolu tümden kapamış olmaları nedeniyle) işleyişçe, bu işin çağdışı olduğunun bir temel gerekçesini oluşturmuşlardır.
Değilse byramlarlan kavuştuğunuz, kavuşacağınız pek bir şey yoktur. Bir sarhoşun ayılmasıyla yüz yüze geldiği gerçek ne ise; ayakları yerden kesilmiş olarak, bayram sevinç eşmesinden çıkan bir bayram zedenin de, bayram ertesindeki karşılaşmaslarının; sarhoş ayılmasından pek bir farkı yoktur. Her şeyiyle, eski tas, eski hamam olduğunu görmenin, giderekten umursanmaz, kanıksanmasıdır bu.
Birisi alkolün coşturma etkisinden çıkmıştır. Birisi de, olmazın umut yaratılmasıyla girilen, coşkuların beklentiler yaratan etkisinden ayıkmıştır. Temel sağlayışları gerektiği kadar olmayan durumların sonrasındadır ki insan ruhunda kırılmalar oluşur. insanların bayrama değin beklentice sevinç eşmesi, bayram sonrasında da, heveslerinin yarıda kalması ile insanlar; bu tür acı nesnel gerçeklerle yüz yüze olmalarının, bir çarpılma travması oluşturmasından, öteye gidemiyorlar.
On bin yıl önceden beri insanlar, bolluğun bereketin bayramını yaparlardı. Sözün gelimi baharın gelişi ile duyulan doğa coşkusu şenlikleri, ürün mevsimlerinin başlaması ve ürün hasadı mevsimleri gibi. Şimdi bile bir ceviz festivali, bir kiraz festivali, ya da Fransa'da olduğu gibi şarap festivali. İspanya'daki gibi domates festivali, yerelce özellikli olan bolluk bereket taşması sevinç eşmeleri kutlamalarıdırlar.
-
Necdet Arslan
Tüm YorumlarSöz söylemek önemli değil; sözü bilinçle söylemektir önemli olan.
Sayın KAYA vurgulamalıyım ki gerek şiirde ve gerekse öteki yazınsallarında sözü,etki gücü yaratacak bir keskinlikte kullanmasını bilen ender kişilerden biridir.
Şiirini okurken sözcüklerin,kendi sözlük anlamlarını da aşarak ...