Basri Erdoğan Şiirleri - Şair Basri Erdoğan

Aylar geçiyor...
Temmuz da usul usul eksiliyor ömrümüzden.
Günler, avuçlarımızdan dökülen su gibi;
Tutmak istedikçe biraz daha uzaklaşıyor.

Tenine değil yalnız, ruhuma değdi sesin… Sanki yıllardır kaybolan bir yanım sende kendi adını buldu.
Bir bakışın kadar yakın oldum sana, ama içimde açtığın derinliğe bir ömür yetmedi.
Şimdi hangi duaya dönsem bir parça sen karışıyorsun içime. Geceler seni anınca ağırlaşıyor, sabırlarım sen diye tükeniyor.
Ve ben… bu dünyada ilk kez bir insanın kalbinde değil, bir insanın ruhunda kendimi evimde hissediyorum.

Rabbinin Rahmeti

Ne İbrahim biliyordu,
Ateşe atıldığında,
Alevlerin ona serinlik olacağını.
Ne de Eyüp biliyordu,

Sen çayı, ben gözlerini yudumladım
Bakışlarında demlendim,
Gözbebeklerinde eridim
Çayın acı mıydı bilmem de?
Gözlerinin acısında yandım ,
Ellerinin vedasında üşüdüm.

Ben belki de bir zaman sonra raflarda tozlanacak
sararmış sayfaların arasında unutulacak
adı bile anılmayan o satırlarımı
kimsenin eğilip almayacağı kelimelerimi
senin için yazıyorum
zaman geçsin diye değil

Tutunmayacaksın birine, var gücünle sarılır gibi.
"Onsuz yapamam." demeyeceksin mesela.
Dersin de, içinden, sessizce.
Ama bil ki yaparsın.
Zaman akar, hayat devam eder.

Bir gün ben de unutulurum,
Beni unutma...
Bilirsin, unutulmak dokunur her insana.
Unutulmak, kaderin son kurşunu,
Saplanır en can alıcı yerimize o mermi.

Uyandım… gecenin susturduğu bütün sesler sabahın eşiğinde adını fısıldıyordu.

Bir sen vardın içimde, sanki yıllardır kapalı duran eski bir mabedin kandili gibi; sessiz, ama bütün karanlığı yenecek kadar derin.

Gözlerini düşünmedim sadece, onlarda kaybolan yolumu da aradım. Bir bakışının gölgesine sığındı içimde üşüyen bütün mevsimler.

Bana ait ne varsa yük gibi geliyor sana,
Sana ait ne varsa bana hiç uğramıyor.
Benim yüreğim ateşle yanarken,
Seninki buz kesiyor, hiç çözülmüyor.

Ben sevdikçe daralıyorsun,

Vakit gece…
Sanki Yusuf’un kuyusuna düşmüş ruhum,
Duvarlarında hasret büyüyen bir zindandayım şimdi.
Adını her andığımda,
Karanlığın ortasında ince bir ışık beliriyor;
Çünkü sen, içimde susmayan en güzel duanın adısın.