Seni hiçbir kalabalığın gürültüsüne bırakmadım ben,
içimin en sessiz yerinde adını sakladım.
Nereye savrulsam, yolum sana çıktı;
çünkü ben yürüdükçe sen çoğaldın içimde.
Gözlerini bir sabah ezanı gibi duydum,
Senin kirpiklerin var ya,
geceleri fısıldayan,
gündüzleri ışık saçan…
Beni sararsa en çok onlar sarar,
beni yakarsa en çok onlar yakar.
Bir gün diyeceğim ki:
Gözlerim bir damla huzur aradı,
Senin bakışlarında okyanus buldu.
Bir gün diyeceğim ki:
Kalbim bir kıvılcım istedi sadece,
Roman olur diyor bir şarkı,
Peki ben seni nereye yazayım?
Hangi cümle yetebilir sana,
Hangi harf taşıyabilir bendeki seni?
Senin yanında dünya biraz eksiliyor,
Gürültüsü çekiliyor içimden.
Bir avuç göğe dönüşüyorum,
Bir kuşun kanadına sığacak kadar hafif.
Gülüşün değince sesime,
Seni öyle sevdim ki,
Ne kelimeler yetişti sana,
Ne de suskunluk anlatabildi içimde olanı.
Bir dua gibi taşıdım adını,
Her nefeste biraz daha çoğaldın içimde.
Seni uzaktan sevdim…
Yakın olsan kim bilir nasıl yanardım.
Bir tebessümünün kıyısında bile
Kendimi kaybedebilirdim belki.
Seni uzaktan sevdim,
Nereye dönsem yüzün,
Hangi kelimeyi saysam, sesin…
Bir gölge gibi düşüyorsun kalbime,
Adını anmasam da,
Her nefesimde senin izlerin.
Sensiz açan çiçeği neyleyim,
Kokusuz sevdaları neyleyim?
Sensiz doğan güneşi neyleyim,
Işıksız sabahları neyleyim?
Ellerine dokunmadan esen rüzgârı istemem,
Sen yine de gitme!Kal, birlikte savaşalım. Siper olurum sana , Ben vurulurum tüm acılardan.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!