Ben seni sebepsiz seviyorum,
Ben seni nedensiz seviyorum,
Ben seni çıkarsız seviyorum,
Ama ne hikmetse…
Selamın Rüzgârını Duymadan Ölmem
Yar bir selam salmış, alırım elbet,
Ama ben ona varmadan ölmem.
Cümle âlem şahidim olsun,
Dostun yüzünü görmeden ölmem.
Araya gurbet, araya dağ girse,
Sen de görseydin bendeki seni,
Aynaya değil, kalbime bakardın.
Sen de duysaydın içimdeki sesini,
Bir ismin nasıl zikir olur, anlardın.
Bilseydin gözlerimin sana
Kör bir derviş gibi secde edişini…
Her gece yazıyorum ya sana,
Sözlerim secdeye varmış gibi eğiliyor kâğıda,
İçimde yankılanan o suskun çağrı var ya,
Aslında sana değil, senden öteye yazıyorum.
Hani kalbimde titreyen o ince sızı,
Sen geldin...
Çocuk oldum, koştum, nefesim kesildi sevinçten.
Çiçek oldum, açtım gonca gonca.
Sen geldin.
Bahar geldi gönlümün ülkesine.
Zemheride dağlarımdan çiğdem fışkırdı, yeşerdim yeniden.
Seni bir akşam vakti bırakayım yalnızlığına,
Bir sokak lambasında gözlerin beni arasın.
Rüzgâr saçlarına dokunduğunda,
bir zamanlar sevdiğim kadın gelsin aklına.
Kalabalıklar içinde kaybol ama
Seni çok sevdim, bunu en iyi gece bilir,
karanlığına sakladım adını, yıldız diye.
Bir gün toprağa düşersem ardımdan ağlama,
başını kaldır; gökyüzü benim yerime ağlar yine.
Ay şahidimdir nasıl içime akıttığıma seni,
her damla gözyaşımla biraz daha eksildim.
Seni düşlüyorum gecenin karanlığında,
Bir yıldız gibi parlıyorsun rüyamda.
Kalbimde bir yangın, adı sen,
Ne fırtına söndürür, ne de zaman siler izlerini.
Seni görünce
gözlerim değil,
ruhum secdeye varır.
Bir bilsen…
gönül dergâhımda sana
ne niyazlar akar.
Seni hiçbir kalabalığın gürültüsüne bırakmadım ben,
içimin en sessiz yerinde adını sakladım.
Nereye savrulsam, yolum sana çıktı;
çünkü ben yürüdükçe sen çoğaldın içimde.
Gözlerini bir sabah ezanı gibi duydum,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!