şimdi bir lodos lazım bana.
önceliği ben olan beni unutturacak olan.
gece olunca duygularımla yüzleşiyorum gündüz olduğundan oyalamaya çalışıyorum
bir hayatı sığdırıp yaşayacağım sandığım kalp mezarım oluyor.
kimse ne oldu demiyor zamanla geçer diyorlar
yara almamış neşeli o Halimi o kadar çok özlyorum ki biliyorum bir daha asla o ben olmayacağım
Haydi söyle şimdi,
hangi suskunluğun doruğunda durdun
da yüreğim sana varamadı…
Sıra dağlar gibi dizildin içime,
her zirven ayrı bir hasret,
her yamacın ayrı bir yara…
Sitemin kimedir ey gönül yaram?
Bilmez misin bu derdin dermanı yine sensin.
Kalbime düşen her sızı
Aşkın ateşinden bir nişan değil midir?
Ben seni gül sandım,
Dikenine razı olan yine ben değil miyim?
Siz hiç Bektaşi tanıdınız mı?
Bir demde aşkı içmiş,
Bir nefeste bin manayı çözmüş,
Sükûtun dilinde konuşan,
Senin yerin benim sol yanım değil yalnız,
Kalbimin kıblesi, secdeye vardığım en gizli makam.
Adın dudaklarıma değince
Zikir olur, içimde dönen dervişe dönüşür zaman.
Eğer izlersek bu şehrin taşlarında
Unutulmuş sevdaları bizsek,
Bir çocuğun gülüşüne saklı umudu
Yeniden fısıldamalıyız hayata.
Sonra çıkmalıyız seninle,
Sonra dedim ki kendime;
Olsun be… böyleyse böyle olsun.
O’nun canı sağ olsun da,
Yanan benim canım olsun.
Güneş onun ufkuna varsın,
Ben gecemde kaybolayım.
Sonra mil çektim gözlerime,
görmek dedikleri ne varsa sildim içimden,
bir sen kaldın karanlığın ortasında,
bir de adın, kalbime kazınmış ezel gibi.
Kör oldum bütün olup bitene,
Seni hayallerime sardım,
Gerçeğe uyanamadım.
Seni gerçeğime kattım,
Hayalsiz kaldım.
Aklıma aldım, sensiz;
Kalbime koydum, yersiz,
Sonu yokmuş beklemenin…
Ben, sabrımı zamana emanet sanırken
meğer her geçen an, içimde bir ömür eksiltmiş.
Verdiğim değerin sonu yokmuş,
bir deniz gibi taşmış kalbim senden yana
ama sen, kıyıya vuran her dalgayı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!