Ben seni seversem der gök, kızıl bir sır iner ufkuma,
Bulutlar secdeye varır, renk olur yanık duama.
Aşkın adı anıldıkça yanar içimde eski zaman,
Bir sen kalırsın geriye, bir de sustuğum yalan.
Ben seni seversem der toprak, kurur bütün nehirler,
Akışını unutur su, kalbimde susar devirler.
Adını her andığımda bir çöl büyür içimde,
Sen varsın diye sanırdım, meğer yokmuşum gizimde.
Oysa biz birbirimizi severken ey can, ey sır,
Ne gök kızıl kesilirdi ne de kururdu bir ırmak.
Demek ki aşk dediğimiz, ne felaket ne de yangın,
Sadece Hak’tan bir nefesmiş, bizde olup da bizden saklı.
Kayıt Tarihi : 10.04.2026 21:28:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!