Çek o kirli eli yâr toprağımdan
Düşlerimi soldurma git yâr n’olur
Yalanlarla kırdın beni yıllardan
Mezarımı kirletme git yâr n’olur
Düşlerimden çaldın umutlarımı
Gece, omzuma siyah bir hırka gibi düştü
ay sustu,
yıldızlar bile adını fısıldamaya korktu.
Senin gözlerin geçti içimden
bir eski divan gibi;
Menziliy'le seyidiy'le abdülbaki hazrettiyle
Yüz binlerce sofiyle ile
Ancoz köyün kralıyla ile
Ortak'ların namıyla ile
Benim güzel memleketim
Dagın dumandır senin
Sözünle süslenir aşkın her yanı
Aşkları destanlar yazar Memo Zin
Sevdanın efsane dolu divanı
Dilden dile adın dolar Memo Zîn
Ayrılık acıyla kalpleri böler
IBu sevda bir kalbin meselesi değildir,
bir halkın yüreğinde kanayan yerdir.
Memo, dağlara yaslanır çünkü başka omuz yoktur,
Zin, geceleri çoğaltır çünkü gündüzler yasaktır.
Aşk burada bir gül değildir sadece,
dikenleriyle büyüyen bir kaderdir.
Yaşamak bir zulüm hayat işkence
Ne gündüzüm gündüz ne gecem gece
Kader ağlar örmüş bir kör düğümle
Ne gündüzüm gündüz ne gecem gece
Benim gündüzüme doğmaz bir güneş
Sen hiç bilmedin ama meryemim
Ben hep seni sevdim gülümsediginde
Nazlı ceylanlar inerdi
Yüregimin umut pınarlarına
Kırkıntılar yagardı ansızın
Gönlümün yahalarına meryemim
Her gün şafak vakti yollara düşer
Gönlünde sevdası içi ateşler
O gizli sevdası bağrında pişer
Çok dertli ve asi Menzil’in kızı
Bir aşka tutulmuş gönlü yaralı
Zorbalıkla bağ bahçesine çöktü
Menzilci tarikatın lideri şeyh
Nice garibin ocağını yıktı
Menzilci tarikatın lideri şeyh
Mazlumun hakkını yediler yine
Yağmurlu bir günde seni görmüştüm
Yüreğimden vurup beni bölmüştün
Bir köşe dibinde çaresiz kaldın
O anda kalbime sevdayı saldın
Islak saçlarına düşerken yağmur
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!