Baki Ortak Şiirleri - Şair Baki Ortak

Ağzı yok, dili yok…
Bu bendeki dilsiz yara.

Ne geceye anlatabildim,
ne sabaha sığınabildim.
İçime çöken o karanlık,

Yandı bağrım sardı bir kara dumanı
Gönlümde gizlendi sevdanın fermanı
Hasretin içimde açtı hep yamanı
Düştüm bir sevdaya dini imanı yok

Rüzgârın dilinde kaldı kırık sözler

Güneş doğarken surların üzerinden,
Karakılçık buğdayı kokar toprağın derininden.
Bir çocuk sesi yankılanır Hevsel bahçelerinde,
Bir annenin duası karışır sabah ezanına.

Taş evlerin gölgesinde zaman ağır akar,

Yar bakma ne olur
Boynu bükük zavallı duruşuma
Böyle çocuksu hallerime
Bilirim elbet yar bilirim
Sana karşı bu çocuksu hallerimi

Çok dost gördüm…
Bir masanın etrafında dizilmiş,
gözlerinde samimiyet maskesi,
ellerinde hesap makineleriyle.
Bir gülüşlerine kandım,
bir omuzlarına yaslandım,

Dert ile yoğruldum her dem sinemde
Bunca dert çile yâr reva mı bana
Verem oldum dostlar bu aşk yüzünde
Bir yudum sevgi yâr çok gördü bana

Gönlümü yâr bildim vurdum dağlara

Bir çok hayalim vardı,
Gökyüzüne asılı bir kuş gibi özgür,
Ama hiçbiri olmadı,
Hepsi elimden kayıp gitti,
Birer birer düşlerim kırıldı,
Ve ben, ellerimde boşlukla kaldım.

Ne istedim ki senden ben
Çok yordun sen beni dünya
Can koymadın içimde sen
Çok yordun sen beni dünya

Ne çilem bitti ne derdim

Gittin gideli dert yağar üstüme
Hasretin kor gibi düştü içime
Her gece adını andım sessizce
Dön gel sevdiğim, dön gel yanıma

Yağmurlar dinmedi sensiz bu yerde

Bir selâm verdik de gönül aldık mı
Bir yudum muhabbet baldan kattık mı
Ne verdikse candan helâl attik mı
İade etmeden zevkin tatsaydın
Yüreği kırmadan çöpe atsaydın