Nur dolmuş âlemin senin adında
Aşk ile yanarız gül şefkatinde
Derman arar gönül hep feryadında
Senin aşkın bize can Ya Muhammed
Gönüller dergâhı nurunla dolsun
Ey adalet sahibi Ya Müntekim
Mazlumun ahıyla tutuşur zemin
Sen ki hükümran sensin en hakim
Zalime layık cezayı ver Rabbim
Feryatlar yükseldi dağları aştı
Sokağın taşına bile soramadığım bir adım var,
evimin kapısında bile misafir gibi duruyorum.
Gölgesi çekilmiş bir ağacın altında
kökünden kopmuş bir yaprak gibi sallanıyorum.
Bir yanım geçmişin kırık aynasında,
Bir gün feleğin canına okuyup
Zulmet bağlarını kökünden söküp
Mazlumun ahını semaya çekip
Yanan küllerimden doğacağım ben
Kahır dolu dünden eser kalmayıp
Karadan karadır benim bu bahtım
Girme yâr gönlüme girme yanarsın
Acıyla yoğrulmuş benim hayatım
Girme yâr gönlüme girme yanarsın
Dünyanın dertleri hep beni buldu
Dışarıda tipi var kar savrulur
Evsiz barksıza sen yardım et Ya Râb
Sokakta kalmış garip üşür durur
Kimsesiz garibe yardım et Ya Râb
Gece uzun açlık çöker canlara
Şu yalan dünyada bir gün gülmedim
Aşktan yana benim şansım dönmedi
Seven hep ben oldum hiç sevilmedim
İnsanlar mı kötü ben mi Ya Rabbi
Doğarken kaderim hüzünle yazmış
Gönül sevda doldu dert ara kaldı
Hasret aldı bizi bir yara kaldı
Bahçemde çiçekler soldu kurudu
Güz güllerim gitti harmana kaldı
Yaralarım yaralarım
Kabuk tutmaz yaralarım
Merhem fayda kâr etmiyor
Kanar durur yaralarım
Yaralarım kan içimde
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!