Bir cemiyet bir adamı şad eder.
Bir adam bir cemiyeti mahveder.
Kanundur bu, iki iki dört eder.
Hokkabazlık öte yanı, lâf değil.
-
Baksan iki yüzünden şer damlıyor.
Bir adam yürüyordu
Tan yeri ağarırken
Taş kaldırımda.
Yüzünde nur,
Gönlünde huzur,
Elinde tespihi ile…
Bir aralık seni andım.
Belki hayal belki düştün.
Bilmem zihnim neden yorgun,
Ne ara yadıma düştün?
Bir çay içelim mi desem,
Bir Atatürk, bir Türkistan
Gerisi kelek, tüm bostan..
Neye yarar cübbe, koltuk
Balık kokunca ta baştan?
Vefayla olunur insan
Kalbin kaldığı sürece bir ayine
Kalmaya mecbursun sevgiye bigâne
Bunu idrak edip de zat-ı şahane
“Evet” dersen bir ömür mutlu oluruz.
Gül bahçesi, içinde bir ev, cumbalı
Yoksulun sırtında kara bir çıbansın
Doğrusu olmayan eğri bir yılansın
Kuzuyu, kurda boğduran bir çobansın
Bir yetim doyurup, bir yokuş çıktın mı?
Ne diyor kutsal kitap ne diyor töre
Dörtnala gelip uzak Asya'dan,
Serik Ovası’nda ter atan
Bu atlar bizim!.
Bizimdir Diyâla, Erbil, Kerkük, Musul, Telâfer...
Rakka, Halep, Bayırbucak, Kıbrıs...
Yaratılanın ben, ben demesi
Böbürlenmedir, enaniyettir.
Yapsa da yapmasa da bir işi
İyi ve güzel olan niyettir.
Akıl daha kalkıp doğrulmadan
Hani demiştin ya
“Ben şiir-miir yazamam.
Âlem, bana yazsın.”
Haklısın.
Sen, şiir-miir yazmamalısın.
Nerede görülmüş,
Açılım, saçılım, masal..
Hapisteki itleri sal,
Bu sayede koltukta kal.
Çakal yapmaz bunu çakal.
Halkı açlığa mahkum et,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!