Sen gülerdin şiirler susardı
Tarifsiz bir kıskançlığın getirdiği
Kelimelerin tükenişine şahit zamanlarda
Gülerdin, gülüşün gecenin uyanışı
Günün kollarından ayrışıp
Hiç korkak değildim yazarken seni
Çokta bonkör sayılmazdım ama
Ellerini yazarken iyi
Dudaklarına dokunurken cimri
Hele gözlerine değmeye göreyim
Bir ter ve peşine kaçırdığım kalemim
Gidişin susturur
Gelişin konuşturur
Her sayfa bitimi
Sözlere vurulan mühürdür
Issızdı zaman
Yalnızlığın nöbetidir tuttuğun
Buğulu camlara düşmüşken gözleri
Diline takılı kalmış son şarkınız
Yüreğinde yokluğunun hisleri
Çok şey anımsatır gittikten sonra
Leyli bahar nereye kadardı
Kanamışken ellerimiz
Dokunup kaçan yalancı suretler
Yüzgörümlüğü çatısında yalnızlık
Kurulu sofraların şenliğinde sesler
Öyle bir geceki hüzün dolu
Öyle ki şiirler yoldan çıkabilir
Amansız bir yolcu olabilirim
Kelimelerin çıkmaz sokaklarında
Bir bulutu sen sanabilirim
Sonra sesler kesildi
Sessiz bir bekleyiş sardı her yanımı
Tamamlanmayı bekleyen küçük sözler
Temize çekilmeyi isteyen karalamalar
Her şey sessizdi
Yıllardır barışık olduğum kalem mızrak olmuş
Sustun dediler
Neden sustuğumu sormadan
Sadece sustun...
Susmuştum
İçimden şehirler geçti
İçimden şiirler
Gece içine saklanır
Bilinmeyen tarihe yazılan düş
Hiçbir şey eskisi gibi değildir
Yaşanan, yaşanmış olanın yanında
Üzüntü yeni milatları getirir
Şimdi nerelerdesin bir fikrim yok
Merakta etmiyor değilim ama
Fikrim olmayınca merakımda bitiyor
Düşünmüş olsa ses ederdi diyorum
Benimkisi birazda içsel konuşma
Seninle veya sensiz, konumuz bu değil
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!