Ayrılığı düşürdüğüm gözlerinden
Kavuşmanın ev sahipliğine soyunuyorum
Şiirlerle süslü gecelere seni düşürürken
Aşkın büyüsüne bizliği gizliyorum
Mazi denilen geçmişliği silip geçerekten
Sabah olmuş, biz yokken içinde
Hırçın rüzgâr tokatlıyorken yüzümüzü
Biz çok uzaklardan dövünüyoruz
Nasıl bir özlemişlik
Dün birlikteyken bugün neredeyiz
Çok sorgusal, çok inceden dokunuşu
Yazıldıkça eksilen kelimeler
Namluya sürülmedikçe
Kopuyor dallarından yapraklar
Çekmeceler sır tutmuyor
Yalnızlığın vurgun yemişliğine
Sesinin dokunuşu var
Şiir yankılı gecelerde
Yürekten dökülüp gidenlerle
Gerekçesi aşk
Bahanesi şiir dokunuşları
Seni bilip, seni yazdığım
Zamanın okyanusunda
Çağlayan yüzlerin
Issızlığı bulaşır sessizliğe
Ayakları eksilir merdivenlerin
Kabullenişin ilk meyvesinin
bir gülüşüne bin ok kırılır
kırılır bu yaysız gecelerde
yalnızlık
başucu kitaplarına mahkum
sorguluyor benden sonrasını
Bir şehirsin içimde yaşayan
İçinde sen olmayan
Boştur bu şehir sensizlikte
Onca kalabalıkların sığlığına gebe
Gelsen diyorum
Gecesi gündüzünden ayrılmış
Mevsimleri kendine özgü
Şehrin iki yüzü vardı
Şehir kendi içinde ikiye örgülü
Bir tarafına yalnızlığı giyinmiş
Diğer yanı aşk’a kucak açan şehir
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!