Aytekin Orhan Şiirleri - Şair Aytekin Orhan

1-
Seni seviyordum
Çokça seviyordum bunu da biliyordum
Ne zaman çok sevsem
Sonunun gelmediğini de
Biliyordum bilmesine

1-
Anlamadın
Yaprağı ağacına küsmezmiş
Ağaçta yaprağına
Mevsimsel ayrılıkmış yaşanılan
Her baharda yeniden kavuşulan

1-
Her aşk kendini öldürür
Öldürdü sevgili
Aşk kendini ve bizliği
İçinde ne geçiyorsa aşka dair
Hepsini tüketip gitti

1-
Bir yürekti aradığım
Sonsuz sevgilerin kucağına yürüyen
Şiir gibi özgün
Kendi içinden taşmışlığınla
İçine kaybolup gittiğim

1-
Onu düşündükçe canın acıyor değil mi?
Olsun. Yaşattıklarını düşün. Belki!
O da seni düşündükçe canı acıyordur.

2-

1-
Bir merdivene çıkıyorum
Her basamağına adını kazıyarak
Kim bilir bir şiirde bırakabilirim
Gözlerinden düşüp gelirse
Ellerinin kokusu sinmiş

1-

Şimdi zamanın içinden çıkıp gitmişliğin getirdikleriyle sürükleniyorsunuz. Bir zamanlar zamanın durmasını istediğiniz anları düşündükçe; bir zamanın içine yerleşip kaldığını görüyorsunuz ve en çokta nefesinizin kesildiği zaman oluyor. Çünkü siz yaşadınız, yaşatmak istediğiniz zaman sizi dinlemeden akıp gitti… Şimdi düşündüğünüz o zamanın içinde değer verdiklerinizin nasılda eriyip gittiğini gözlemlemektesiniz. Sonrası başka bir serüvenin koşturmasına yürüyebilmek adına zaman geçmeli ve bir zamanlar bitmez denilen ne varsa bitip yerine yenileri eklenmeli... Zaman kutsasın sizi geçip gitmişliyle…

2-
Ne kadar yanlış varsa içine girmek isteyişiydi kopuşlarının sonucu, sonu yok hükümlerinin getirdiği ve yanlış ne varsa yaşanmak istenişiydi. Çıkmazlarından kurtulmak istedikçe daralmışlığına kurban gitmek isteyişi ve arayışının karşılığını bulamadıkça yalnızlığına ötelenişi…

1-
Gitsek artık içimizden
Şöyle yenidünyaların olduğu
Yüz yakmayan güneşlerin doğduğu
Şiirlerin aşk koktuğu yeni yerlere
Yâda kalsak kendimizle

1-

Bir veda değildi. Kendi içimden, kendi kendime gidişlerimin ışığında sürüklenişim. Sonu çıkmazlara varan yürüyüşler, sonu gelmez imgelem uçurumlarına dalışlarım. Hangi mısrada dokunsam ellerinin sıcaklığıyla irkilişlerim.
Laf olsun diye yazmayı istedikçe; yazılan her lafın sarsıcılığıyla bir daha ölüyordum. Tarifi yoktu yazdıklarımın, tarifin yoktu. Her kelime ateşti, oktu yüreğime saplanıp dağlayan...

Kolaydı gitmiş olana gitmek

1-

Şimdi ben ölüp gitsem
Ki bu kaçınılmaz bir gerçek
Seni bu kadar çok kim özleyecek
O yüzdendir