Belki insanlardan kaçıyorum. Belki bir limandan firar eden gemiyim ve yelkeni olmayan. Hangi rüzgâra kırsam dümeni ve yönümü tayin etsem. Bir yunus balığı eşlik eder mi sensizliğime yolculuklarda... Rotam seni gösterdikçe, sonu var mıdır yüzdürdüğüm denizlerin bir yerlere demir atmadıktan sonra…
Bir köprüsü var mı yüreğin, başka bir yüreğe geçebilmek için... Gökkuşağı sıcaklığı yaşayan bedenimiz fırtınalara göğüs gererken anlıyoruz, çok şey elimizden uçup gitmiştir. Biz geçmişin duraklarını mesken tutarken, yarınların türküleri çoktan bestelenip söylenmektedir. Bizi içine katmayan nakaratlarıyla...
Her güne bir yokluk şiiri yazmış olabilirsiniz. Size bu çokta iyi gelmiş olabilir hatta yokluğuna yazılan şiirleri daha çok seversiniz. Unutabilirsin yaşadıklarını hatta kendini bile unutursun sessizce ilerleyen zaman dilimlerinde... Gün gelir unutmuş olduklarının dün gibi gözlerinin önüne sıralanıyor olmasına bile bir anlam veremezsin. Unutmuştum dersin kendine ama bedenin saati bunu kabul etmez ve hükmeder benliğine, çaresiz kabullenirsin... Çünkü yazdıkça ona duyduğunuz özlem tarifi mümkün olmayan bir duygu seli oluşturur bedeninize acı veya tatlı yanlarıyla...
Yaşarken öğrendim
Fırtına öncesi sessizliğinin
Sonrasına neler getirdiğini
Yaşaması güzel olan
Yaşayamaması nefessiz bırakan
Şimdiki zaman dilimlerini
Geçmiş günlerden kalan izlerine rastladım. Hiç bulmak istemediğim tozlu defter aralarına gizlenmiş gözlerine… Eski gülümsemen gitmiş yerine başka bir yüz yerleşikti. Oysa gamzelerin çıkardı gülümseyişinle, boş bir bakış kalmıştı geriye… İzlemekle yetindim mazinin götürdüklerini gözlerinden… Siyah beyaz bir film görselliğiyle…
Şimdi nerelerde kimlerlesin bilmiyor olsam bile, salkım saçak düşlerime gelip konaklayışlarına bir kılıf biçmeye çalışıyorum… Bu kirli şehir ve sana çıkmayan sokak aralarına senden kalan son kırıntıların küllerini serpiyorum. Bir daha bulunmamacasına
Ellerin diyorum
Hangi sancıları kucaklıyor
Bunca zamanın sonrasına
Saklayıp götürdüklerinle…
İçimde senden kalan bir şiir
Her sözcük sana düğümlü
Bıçak sensen bileyle gel
Kesersin düğümü birikenlerin
Zaman seninle durdu
Bundan sonra günler geçiriyor
Sadece takvimlerden kopup
Birer birer saatlere inat...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!