Aşk!
Hüzünlü bir şarkı tınısında
Dolup giderken günlerin kadehine
Yudumlamak sevgiyi gözlerinden
Ve sevmek kelimelerin sayfalara düşüşünü
Sonbaharı sevin
Camlara buğu düşerken
Çatılara vuran tınılarla
Son çimen kokuları
Dallarında nar
seni sen olarak düşünebilmeyi
denediğim zamanlarım
ömür denilen teraziye yükler bindirdi.
uzaklarda olmuş olması
adımlarımızın zayıf
Kaç kişiyiz yalnızlığın içinde
Neresinden tutsak bir parçası elimizde
Göğsümüze vuran zonklama
Baş bir yerde kol ayrı
Yürek neresinde
Gün değmiş yüzüne
Gülüşünü süpüren rüzgârlarla
Sabahın kesikliği içine vururken
Kırmızı geceden sarkan
Ay düşü
Her gece kendi içinde sessizdi
Her gece sensizlikte çok sesliydi
Düşerken şiir aralarına gözlerinden
Kaçışım sabahların kucağınaydı
Yeni gün yeniden sensizliği karşılayışı
Ağızdan çıkanlarla yürek eşleşmiyor çoğu zaman
Biri çat kapı giderken
Diğeri yatıya kalıyor misafirliğiyle
Davetsiz bir misafirdi aşkın
Çok istekli oldukça mazeretler sunan
Her şiir eksiktir aslında
Hiç yazılmamıştır tam şiir
Çeyrek porsiyon yalnızlıklar
Doluluktan payını almamış aşkların ışığında
Ve
Her şair yalnız ölüp gider
Çok sessiz bir geceydi
Gecenin içinde
İki çift dudağın birbirine bakışı
Gözleri kısık, gözleri yıldız
Dokunsan ateş
Sessiz bir film en siyahından, beyazı hüküm giymiş
nefes aldığım bu dünyada
şiir konuşur artık
sana karşı direnişimde
gözlerin susuz
şiir sana dair
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!