bugünün eskisi dün
artık yaşamlardan kalan kimsesizlik
terkedilmiş durakların daimi yolcusu
gölgeler ve ışığın dansı yansırken taş duvarlardan
ölümcül hastaları heybesine aktaran ecel
her şey aynı diyemem
sokağın hafızası ruhun kayıt defteri var
geçmişe değer veren geleceğe
umut veren hisleri
fırtınalı kasırgalı halleri
janjanlı heyecanları
kuru ağaçların kabuklarını öperken
boynu kırılan rüzgârların gazel savrulmalasıyla geliyor esintin
sokağın köşesindeki lambanın paslanmış başındaki
damla kadar şeffafım ismail
rüzgâr üfürse düşeceğim ruhuna
dört koldan sarılıyor
boğazıma kervankıran rüzgârlar
sığındıkça duldalara alıp alıp yoluyorlar saçlarımı
tel tel savuruyorlar
ortalıklara
dört koldan sarılıyor
boğazıma kervankıran rüzgârlar
sığındıkça duldalara alıp alıp yoluyorlar saçlarımı
tel tel savuruyorlar
ortalıklara
suyun üstünde yürüyor ayağı kopuk rüzgârlar
ahvali meçhul günleri de almış gidiyorlar bilinmezliğe
soluk almadan yaşıyorum duvarlarda taş yazıtlar gibi
ağzımdan uçuşan sözleri savuruyorum kağıtlara
kağıtların beyazlığı rengarenk
vazgeçtim söz cambazlığından
daraldı dilimin odaları kırıldı pencereleri
yırtık perdelerin rüzgârlarda uçtan uca
sallanması gibidir
sessizliğim
başka çiçeklerin açtığı yerlerde
güneşin kırılmadığı bir sabah
umarım vardır
ve
toprağın suyun olmadığı bir hava
o r a d a
bu sihirli bir kutu
dudu kuşu
ne kadar eski olduğunu bilemezsin
şimdi burada itilmiş kakılmış olarak
durduğuna aldanma
pervasızca
geziyorum kayıp zamanların içinde
gizlenmiş ne varsa buluyorum
saklanmış ne varsa
çıkarıyorum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!