Ayhan Yaymaz Şiirleri - Şair Ayhan Yaymaz

Gitmelerine değil de,
Kal demediğim için kırgınım sana,
Ve kendime…
Dilimin ucuna kadar gelip de,
Bir türlü diyemediğim "kal"

Gözleri… sanki içinden geçen mevsimleri anlatıyordu.
O an, içimde
bir şey yerinden oynadı
ve bir daha hiçbir yere ait olmadı.

Ruhum bir rüzgar gibi savruldu,

Gözleri diyorum, gözleri...
Bir ömre razı eder insanı,
Bir bakışıyla başlatır kalpte baharı.
Ne gülüş gerek, ne söz...
Yalnızca gözleriyle sever,
Ve ben gözlerinde var olurum her gece.

Gözlerin...
Bir kitabın en dokunulmaz sayfası gibi,
Ne zaman baksam, içimde bir mevsim değişiyor.
Bir yanım üşüyor,
Bir yanım çiçek açıyor.

Gözlerin değiyor mu şiirlerime
Kelime kelime süzülen benliğime
Dizelerle ördüğüm gecelere
Bir mısrada durup kalıyor musun..

Kelimeler duygu olup akıyor mu kalbine

Gözlerin...
Beni kendime düşman eden iki suskun çağrı.
Ne söylesem eksik kalıyor o bakışlarda,
Ne yazsam, yine de senin kadar güzel değil…

Bir akşamın içine gizlenmiş gibisin,

Gözlerin...
Sanki sabahın en sessiz duası,
Geceden çalınmış bir parça yıldız gibi parlıyor.
Bir bakışın yetiyor,
Yürek kıyıma vuruyor dalgalar gibi,
Ne yana baksam sende başlıyor bütün şiirler.

Kaç şiire sığardı ki gözleri,
Bir mısrada başlasa, öbüründe taşardı,
Geceyi yutardı bakışlarıyla,
Ve yıldızları sustururdu tek bir bakışıyla.

Göz yaşlarımla yazıyorum bu satırları
Yüreğim paramparça,
Ne bir sığınak kaldı gecelerde,
Ne de adımı anan bir dua.

Gözlerin güneş gibi,
Güneş doğarken saçılan o ışıklarda kirpikleri,
Toplasam dünyadaki bütün çiçekleri,
Belki gözlerini çizerdim ama bir bakışına yetmezdi.

Çünkü senin bakışında,