Aynalar yalan söylemez derler
Oysa en büyük sessizlik orada durur
Bana beni göstermez artık
Benden eksileni yüzüme vurur.
Her sabah biraz daha tanımadığım
Sen bir baharsın, kalbimin ilk cemresi
Geçtiğin yerde çiçek açar umudum.
Bir nisan yağmuru, taze bir nefes gibi
Dünyamı ferahlatan en güzel bahar kokusu.
Sen bir baharsın, gülümseyişinle ısınır
Açsan kollarını tüm dünyayı kucaklardın,
Ama bana mıydı kahrın, kinin, kötülüğün?
Gözlerin, bir zamanlar baharı taşırdı,
Şimdi kışın soğuk rüzgarlarını üfler üstüme.
Sana sormak isterim, ne zaman yitirdin kendini?
Bazı kadınlar tanıdım, kalem değse şiir olurdu
Söz değil, suskunluk yakışırdı onlara
Bir bakışıyla geceyi susturur
Bir gülüşüyle kaderi değiştirirdi.
Onlarda bir hüzün vardı
Belki de Aşk,
Hiç kavuşma ihtimali olmayan birini sevmekti.
Ulaşamayacağını bile bile gecenin kalbine adını kazımaktı.
Belki de aşk,
Tanrı'nın insana unutturduğu bir yemin
Sana çıkmayan yollar ezberimde,
Her adımda sessizliğin izinde.
Gelmeyeceğini bile bile beklemek var ya,
İşte en çok orda eksiliyor insan kendinden.
Yana yana tükenen bir mektubun satırıyım,
Ben,
Mısralar dokumaya geldim.
Kadim dualarda,
Huzur diye fısıldanan gözlerine.
Kalemimin ucunda dua gibi bir özlem,
Sana bir şiir bıraktım,
Her dizesinde kendimden bir parça,
Her kelimesinde sana dokunamayan bir sevda
Okurken düşerse gözlerinden,
Silme... O benim..
Ben mavilere aşığım
Ufukta kaybolan umutlara,
Denizlerin sessizliğine,
Gökyüzünün gözyaşı döktüğü akşamlara…
Bir huzur var her tonunda,
Bir özlem, bir sığınak…
Bir gönül uğruna
Gönlümdeki dağları devirmişliğim var.
Bir bakışın hatırına
Ömür dediğin yolu ateşe vermişliğim var.
Kuş uçmaz, kervan geçmez ıssızlıklara
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!