Neye üzülsem, senin yokluğuna ağladım,
Her acı, senin eksikliğinle büyüdü içimde.
Sustukça çürüdü kelimeler,
Söyledikçe boşluğa düştü sesim.
Geceye sığmayan bir karanlık gibi,
Yokluğunda buldum seni,
Sessizliğin harf harf işledi beni geceye.
Adını anmadığım her anda,
Bir çığlık gibi çoğaldı içimde suskunluğun.
Gölgeni ezberledim duvar diplerinde,
Zamanın tozlu raflarında bir fırtınadır koptu
Mürekkebim asırlardır aynı yaradan kanar.
Hangi harfe dokunsam, ucu sana dokunuyor
Soluğumun dindiği yerde, adın bir kor gibi yanar.
Her yazdığım Sanadır
Öylece bıraktım artık
Dokunmuyorum oraya daha
Her şey orada olduğu gibi
Senin bildiğin gibi duruyor
Sıcak, taze, yeni
Ama ben artık o eskisi gibi değilim.
Zannetme bu dünya seninle döner
Zannetme kalbimde tahtın bâkidir
Kibrinle ördüğün o surlar çöker.
Aşk dediğin, ruhun en saf hâlidir
Gözlerin o yüksek katlardan bakar
Ama bilmezsin ki; nehirler hep aşağı akar.
Zordur uzaktan sevmek…
Bir adı vardır ama koyamazsın yanına.
Bir yüzü vardır, ezberindedir ama dokunamazsın.
Bir sesi vardır, kulaklarında çınlar ama sarılamazsın o sesin sahibine.
Sevgiyle yanarsın, ama ateşiyle ısınamazsın.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!