Yine güneşi batırmışsın gözlerinde,
Bir akşam daha çökmüş içinin kıyısına.
Bakışların deniz gibi dalgasız,
Sanki her şey susmuş, sen bile kendine yabancı.
Kim bilir hangi kelime yaktı canını,
Sen bana bakınca, dünya susuyor,
Bir tek sen kalıyorsun,
Ve ben, sadece sana yakışıyorum.
O gözlerin yok mu, gecenin tam ortası,
Bakışlarında hem cehennem var,
Hem cennetin en unutulmaz köşesi.
Neye üzülsem, senin yokluğuna ağladım,
Her acı, senin eksikliğinle büyüdü içimde.
Sustukça çürüdü kelimeler,
Söyledikçe boşluğa düştü sesim.
Geceye sığmayan bir karanlık gibi,
Yokluğunda buldum seni,
Sessizliğin harf harf işledi beni geceye.
Adını anmadığım her anda,
Bir çığlık gibi çoğaldı içimde suskunluğun.
Gölgeni ezberledim duvar diplerinde,
Öylece bıraktım artık
Dokunmuyorum oraya daha
Her şey orada olduğu gibi
Senin bildiğin gibi duruyor
Sıcak, taze, yeni
Ama ben artık o eskisi gibi değilim.
Zordur uzaktan sevmek…
Bir adı vardır ama koyamazsın yanına.
Bir yüzü vardır, ezberindedir ama dokunamazsın.
Bir sesi vardır, kulaklarında çınlar ama sarılamazsın o sesin sahibine.
Sevgiyle yanarsın, ama ateşiyle ısınamazsın.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!