Ayhan Yaymaz Şiirleri - Şair Ayhan Yaymaz

Ey vaktiyle kanla yazılmış destan,
Ey siperlerde büyüyen koca çınar,
Biz buradayız, yıl 2025,
Ve adalet hâlâ kefensiz bir cenaze gibi.

Biz buradayız, gökyüzü hâlâ mavi,

Adını rüzgâra fısıldadı gece,
Ay ışığında bir sükût gibi süzüldü.
Yalnızlığın ortasında bir bahar,
Kırılgan bir nar çiçeği gibi.

Gözlerin, düşlerin suskun aynası,

Adını gizledim mısralara,
Her harfe senden bir parça düşürdüm.
Kimse bilmesin istedim,
Ama sen okusan,
Kendini gör diye sustum.

Şafağın bağrında sönmeyen bir közsün,
Tarihin yazdığı en namuslu sözsün
Yedi kat gök mü süzüldü bu mukaddes al’a,
Sende can bulur toprak, sende erer vuslata.

​Hangi rüzgâr bükebilir senin mağrur başını

Anlayın beni, sözlerim taş değil, ama ağır,
Harflerimde yankılanır bir ömrün enkazı.
Her nokta bir sessizlik, her virgül bir hıçkırık,
Cümlelerimden akan yaşlar, görülmeyen kan izleri.

Bir dağın sırtına çökmüş yalnızlık gibi,

​Oysa ne çok isterdim, bir el değsin
Toplasın içimdeki kırıkları
Suskun geceleri avutsun
Bir gülüş gibi dokunsun yüreğime.

​Bir dua gibi bekledim

Hâlâ kaybedecek bir şeyimiz var sanıyorlar
Oysa biz
En başta kaybettiklerimizle hayatta kaldık.

Gide gide azalan eşyalar değil mesele
Umut, inanç, masumiyet

İçimde tuhaf bir his var bu günlerde
Bilmiyorum, anlayamıyorum
Sana mı yakınım, yoksa ölüme mi.

Bir sessizlik dolanıyor içimde
Adını anınca yarılan

Aynalar yalan söylemez derler
Oysa en büyük sessizlik orada durur
Bana beni göstermez artık
Benden eksileni yüzüme vurur.

Her sabah biraz daha tanımadığım

Sen bir baharsın, kalbimin ilk cemresi
Geçtiğin yerde çiçek açar umudum.
Bir nisan yağmuru, taze bir nefes gibi
Dünyamı ferahlatan en güzel bahar kokusu.

Sen bir baharsın, gülümseyişinle ısınır