Aşkın Hamalı Şiiri - Sabri Servetoğlu

Derdin gamın hangi hamalın sırtında,
Taşır bu kara sevdayı, söyle yar?
Bilsem yakın mısın, yoksa çok uzakta,
Bir seslen, gelirim sana diyar diyar.

Dağlar önümüzde, denizler aramızda,
Ne çıkar, sevdan varsa yüreğimde?
Bir tek sözün yeter, çağır beni yar,
Dünya dursa bile gelirim peşinden.

Tut yüreğimden, götür beni,
Söyle bir kere sevdiğini.
Bir ömür taşırım ben sevdanı,
Olurum aşkın hamalı.

Tut ellerimden, bırakma beni,
Yoluna sererim ömrümü.
Sen “gel” de, dağları aşarım,
Aşkın delisi olur bu adamın.

Geceler adını fısıldar kulağıma,
Hasretin kor gibi düşer bağrıma.
Sen hangi şehirde, hangi yoldasın,
Ben hâlâ seni ararım rüyalarımda.

Bir gün sesini duysam uzaktan,
Koşarım sana hiç düşünmeden.
Ne mesafe kalır ne de ayrılık,
Yeter ki seviyorum de yeniden.

Tut yüreğimden, götür beni,
Söyle bir kere sevdiğini.
Bir ömür taşırım ben sevdanı,
Olurum aşkın hamalı.

Tut ellerimden, bırakma beni,
Yoluna sererim ömrümü.
Sen “gel” de, dağları aşarım,
Aşkın delisi olur bu adamın.

Varsın yollar uzun olsun,
Varsın kader bizi sınasın.
Sen yeter ki çağır beni,
Bu yürek sana dayansın.

Tut yüreğimden, götür beni,
Söyle bir ömür sevdiğini.
Ben taşırım aşkın yükünü,
Aşkın hamalıyım sevgilim.

Sen “gel” de, dünyayı bırakırım,
Bir ömür yoluna adanırım.
Ne dağ tanırım ne deniz,
Senin aşkınla yanarım.