Arafta Mayis Şiiri - Engin Topkan

Gündüz güneşe dönüktür yüzün,
Gecesi serindir, ayazdır ayaz.
Kararsız mevsimdir, bitti o hüzün,
Mayıstan sıyrılıp geliyor bak yaz.

Arafta peydahlanır bu deli bahar,
Gönül bir ümide doğru yol arar.
Ansızın bastırır o sert yağmurlar,
Ruhumuz zamandan kaçışlar arar.

İçimde uyanan telaşlı çocuk,
Sokağa fırladı ince hırkayla.
Birden rüzgâr esti, hava soğudu,
Kaldık bir umutla, bir hıçkırıkla.

Ne gitmek mümkündür ne kalmak kolay,
Yarım kalan sözler insanı yorar.
Mayıs sabahında çözülmez olay,
Zihni çaresizce bir şüphe sarar.

Takvimler şaşırır kendi gününü,
Bir ikindi vakti donar bulutlar.
Ne dünde bırakır, ne verir dünü,
Mayıs eşiğinde solar umutlar.

Camlar buğulanır, silecek döner,
Ne kışa tutunur ne yazı bekler.
Uzakta bir ışık yanar ve söner,
Bu yollar insanı arafta bekler.

ENGİN TOPKAN (05.05.2026)