Depresif bir liseli
23 aşkım
Uyu düşünme artık
Sabah ne acılar bekler yaşanmayı
Gecenin dinlenmesi gerek artık
Beşte kalmasın aklın
Uyanıyorum
Etraf karanlık nedense
Bir ışık var ama görmek istediğimi göstermiyor
Adım sesleri?
Yakın
Yaklaşıyor
Akıyorum
Koltuktan süzülüp düşüyorum
Toprağa karışamıyorum
Her yerde asfalt var
Her yer siyah
Akıyorum...
Geliyorum!
Bir yere varacağım
Çünkü ayaklarım var
Yola çıkalı çok oldu
Ama sonu görebiliyorum
Gözlerim kapalı olsa da görüyorum
Mutlu sonlar kimin içindir?
Yüzünü kırıştırmaktan öteye geçemeyen gülüşler...
Ne zaman geldiği bilinmeyen gidişi düşündüren insanlar...
Kimin içindir mutluluklar?
Yüzünü kırıştırmaya neden zahmet edersin ki?
Beni bu şehirden kurtarın
Kurtarın beni bu sokaktan, bu yerden
Çünkü buna ihtiyacım var
Gözyaşlarımı yasınıza katın
Acımı acınıza katın
Rüyalarımı terk ettiğin gün bitti bir aşk
Gözlerinde nefreti gördüğüm gün değil
Sözlerinde bir yabancıyı duyduğum gün değil
Yolun sokağıma düşmediğinde,
Yüzünü anımsayamadığımda,
Bugün bir çiçek kopardım
Kaldırımlarla işgal edilmiş sokakta hayata tutunmaya çalışıyordu
Bense onu kopardım,
O kadar anlıktı ki nasıl olduğunu anlayamamıştır bile
Onu avuçlarımın arasına aldığımda üstünde karıncalar vardı
Hepsini teker teker attım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!