39 derece rüyalar (4) dip Şiiri - Simya ...

Soğuk sıcak yok
Dipteyim
Güneş yok
Mavi var
Gittikçe derine iniyorum
Aşağıya iniyorum
Daha aşağıya
Daha derine
Ve en derine
Sonu varmı bunun?
Ciğerlerim artık kasılmıyor
Gözlerim yakıcılığa çoktan alıştı
Hiçbir acı yok
Ama yaşamda yok
İnsanlar yok
Balıklar var
Hiçbiri bakmıyor
Hiçbiri sorgulamıyor
Tuhaf canlılar var
Ama insan yok
Kalbim küt küt çarpmıyor
Başım ağrımıyor
Ellerim için endilelenmeme gerek yok
Geç kalacağım bir yer yok
Artık ben geç kalmıyorum
Dünya beni kaçırıyor
İnsanlar insanlığımı kaçırıyor
Son tanelerim süzülürken
Sonumu bile göremiyorlar
Hiçbir umudum yok
Hiçbir sıkıntım yok
Hayallerim yok
Acım yok
Boşluklarım bile eksik hissettirmiyor
Fazlalıklarım dahi insan kalmama yetmiyor
Sadece su var
Beni buruş buruş yapan
Gemileri batıran
Kirleri temizleyen
İçine acılar gömülen
Sadece su var
Yaşamın kaynağı
Bazen öldüren
Bazen büyüten
Sadece son bir bekleyiş
Son bir yol belkide
İçimdeki ateş sönmese de
Örtünüyor
Ferahlıyor günahlarım
Ve derin bir nefes alıyor yalnızlığım
Artık avunmama bile gerek yok
Akreplerin gazabı geride kaldı
Çaresizliğimin ızdırabı geride kaldı
Boşluklarımı açan insanlar geride kaldı
İnsanlığım bile geride kaldı
Şimdi beni bekleyen tek şey dip