Öyle bir hava varki sanki yeniden ordayım
Evimdeyim
Yağmurun sesi eylülün ıslaklığına karışmış
Ağaçlardan sıyrılıp penceremden içeri girmiş rüzgar
Sarhoş edici bir koku...
Gecikmeler üzerine kurulu yaşamım
Hep bir yerlere yetişmek için çırpınırım
Ama yolun sonunda her zaman geç kalmışımdır
Denizi son kez görmek isterim,
Gemiyi kaçırırım...
Kuşlara yakın semaya uzak
Yere yakın ölüme uzak
Hayat gibi tezat
Ölüm kadar sessiz
Yaşam gibi canlı ve sancılı
Bir sızı gibi kendini hatırlatan
Yol göründü
Işığı söndür
Umutlarımı sömür
Biri gidecek, bir başkası geç kalıcak
Ağlama vakti geldi geçiyor
Kendimi uykuya teslim ediyorum
Ama yerimde değilim
Gözlerim kapanıyor
Ama düşüncelerim susturulmak istemiyor
Görüşüm bulanık
Kelimelerimde beni bulmanızı isterdim,
Ellerimden tutmanızı
Ve beni sarmanızı,
Olmasanız da olmanızı...
Güneş ve Rüzgar
Mavinin gölgesinde deniz ve beyaz köpükler
Rüzgarın sesi dalgalara karışıyor
Ruhum bedenimden akıyor
Ve gözlerim usul usul yanıyor, yavaşça...
Karşıda hiçbir şey yok
Parmaklarım
Bu ev ve sesler
Bana ait olmayan düşler
Solmuş bir güneş, grisi kalmış bize sadece
Başım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!