Bir kuyu başında durmuş iki can,
Zamanı iplerle asmışlar göğe.
Ne gelen bir ses var ne dönen devran,
Ömür dedikleri benzer kör düğme.
Gelen yok diyorlar, beklenen hani?
Yollar mı tükendi yoksa biz mi hiç?
Şu dilsiz boşlukta her şey pek fani,
Zamanın koynunda donmuşuz gaddar.
Beklemek özüdür bu boş sahnenin,
Gelirse anlamı biter bu anın.
Gölgesi düşerken soğuk çehrenin,
Tadı mı kalırdı fani dünyanın?
Saatler tıkırdar durduğu yerde,
Gündüzü geceye ekledik boşa.
Perdeler kapandı hani o perde?
Dönüştü umutlar çatlamış taşa.
Kuyu kör, kova boş, halat kapkara,
İçine baksak da kendimiz yokuz.
Zamanın eliyle açılan yara,
Diyor ki: Dünyada hem var hem yokuz.
Gözümü kapatsam bir nehir akar,
Açınca önümde sadece duvar.
Gelmeyen o yolcu içimi yakar,
Beklemek boynumda dönen bir intihar.
O yolcu biziz ya, unuttun demek,
Kendini bekleyen delileriz biz.
Boşuna harcandı verilen emek,
Karanlık sularda silinen bir iz.
Öyleyse susalım, kelime bitsin,
Gölgemiz duvarda erisin gitsin.
Bu absürd tiyatro burada bitsin,
Saatler zamanı tamamen yesin.
Kordonum boynuma sarılan yılan,
İçimde çürüyen sesler var benim.
Sustukça büyüyor dildeki yalan,
Hiç çalmam, çünkü yok aranacak kim.
Ayaklarım çöker toprağa doğru,
Üstümde oturan yükten eridim.
Zamanın sırtıma yüklediği ağrı,
Bitirdi varlığım, muma döndüm imdi.
Duydun mu sesini cansız eşyanın?
Onlar da anladı bu büyük hiçi.
Damarda kurudu yükü insanın,
Suskunluk kapladı dışı ve içi.
Bak, gökyüzü çatladı, dökülür taşlar,
Gölgesiz kuşlar uçuyor tersine.
Biz sustukça yeni bir oyun başlar,
Dünya teslim oldu hiçe ve sine.
Zaman bitti artık, eridi mekân,
Ayağımın altından kayıyor zemin.
Ne bir geçmiş kaldı ne de bir şu an,
Yalnızca sesiyiz bu boş alemin.
İçimde biriken o dilsiz nehir,
Taştı kabından, boğuyor sözleri.
Sessizlik dediğin en ağır zehir,
Silecek dünyadan bütün izleri.
Ben bittim, karıştım artık toprağa,
Üstümde taşıyacak bir gövde yok.
Dönüştü varlığım kuru bir bağa,
Hiçliğin kalbine saplandı bu ok.
ENGİN TOPKAN (04.05.2021)
Engin TopkanKayıt Tarihi : 20.07.2026 23:04:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.



