Arafın Kenarı Şiiri - Tahsin Özmen

ben bu dünyaya
büyük cümleler kurmaya gelmedim.
bir yanlışlığın
altına atılmış imza olarak geldim.

çocukluğum,
yanlış adrese bırakılmış
bir mektup gibiydi.
.
ne zaman mutlu olmaya kalksam,
bir yerlerden
eski bir acı çıkıp geldi
eteklerime yapıştı.

ölmeyi çok düşündüm…
ama ölüm de
fazla ciddi bir iş gibi duruyordu.
.
ben o kadar ciddi biri değildim.

sonra
susmayı düşündüm…
ama susmak da
fazla bilgece bir duruş gibi geliyordu.
.
ben o kadar akıllı biri değildim.

bir ara
insanlığı anlamaya kalktım.
bir kuyunun içine eğilip
gökyüzünü aramak gibi bir şeydi.
.
ne kadar baktıysam
o kadar karardım.
.
sonra vazgeçtim.
.
çünkü bazı soruların
cevabı yoktu
bazı cevapların da
insana faydası.

sonra
bir gece;
.
evrenin arka bahçesine geçip
Tanrı’nın unutulmuş eşyalarına baktım.
.
kırık bir vicdan
tutulmamış yeminler
toz tutmuş adalet terazileri
paslanmış birkaç mucize
ve insanlığın sınıfta kalmış çocukluğu
duruyordu bir köşede.
.
anladım ki
kimse masum değildi.
.
hatta kötüler bile
bir zamanlar ağlamayı bilen çocuklardı.

sabah olunca;
.
hayata yeniden küfretmek yerine
bir banka oturup
gökyüzünü seyrettim.
.
çünkü bazen
yaşamak
gitmekten vazgeçmek değil
gitmeye üşenmektir.
.
direnmek
kavgayı kazanmak değil
yenilmekten bile sıkılmış olmaktır.
.
çünkü bazen
vazgeçmek
korkup kaçmak değil
yükü yere bırakmaktır.
.
kabullenmek
yenilgiyi kabul etmek değil
kavgadan yorulmuş olmaktır.

hâlâ buradayım.
.
bir ağacın gölgesinde
kendime rastlamamayı umarak.
bir kentin gürültüsünde
kendi gölgeme basmamayı umarak.

ve dünya,
zulüm tarlası
o koca şişko dünya
.
benim iç çekişlerimi duymayacak kadar
kendinden geçmiş.
.
benim yokluğumu fark etmeyecek kadar
kendisiyle meşgul.
.
durmaksızın dönüyor
ben ise duruyorum.

şimdi;
günün kenarında oturup
akşam güneşini bekliyorum.
.
ne mutluluğun tarafındayım
ne mutsuzluğun.
ne umudun
ne de umutsuzluğun.
.
ikisi de
fazla iddialı geliyor.
.
sadece yaşıyorum.
.
siz de öyle yapın
fazla kafaya takmayın…
.
çünkü bazen en büyük zafer,
savaşmayı tamamen bırakmaktır…

Düşünmek Yaşamın Pasını Silmektir, Karina Yayınevi, 2018.