Anılar Şiiri - Şair Yazar Ali Saye

Bunca yaşanmışlığı,
Bir "bitti" sözüne sığdıracağını sanmazdım.
Oysa anılarımız bu kadar güzelken,
Sevdamız bu kadar sahiciyken,
Ayrılığın da en az aşk kadar gerçekmiş.

Mesajlarını silmeye kıyamadım önce,
Sonra bir cesaret dokundu parmaklarıma.
Her satırda biraz daha durdum,
Her cümlende biraz daha kayboldum.
Baştan sona okudum seni,
Yılları, hatıraları, gülüşlerini...
Sanki son kez yaşayacakmışım gibi.

Fotoğraflarına uzun uzun baktım,
Yüzünün her çizgisini yeniden ezberledim.
Bir zamanlar evim olan gözlerini,
Yabancı bir şehir gibi seyrettim.
Ve anladım;
Bazı ayrılıklar sessiz gelmezmiş,
İnsanın içinde kopan fırtınalarla gelirmiş.

Son sözün "bitti" oldu.
Ne kadar kısa,
Ne kadar soğuk,
Ne kadar karanlık bir kelimeydi.
Bir ömrü anlatmaya yetmeyen insanlar,
Bir aşkı bitirmeye tek kelime bulabiliyormuş.

Derler ya,
"İnsan her şeye alışır."
Oysa yaşamadan bilinmez bazı acılar.
Gürültülü kahkahaların ardından gelen sessizlik,
Kalabalıkların ortasında hissedilen yalnızlık,
Her gece biraz daha öğretir yokluğunu.

Mutluluğun hayalini kuran insan,
Ayrılığı hiç düşünmez.
Çünkü aşk dediğimiz şey,
Sonunu hesap ederek çıkılan bir yol değildir.
Kimse sevdiğine ayrılık gözleriyle bakamaz.
Baksaydı zaten aşk olmazdı.

Şimdi senden kalan ne varsa
Kalbimin eski raflarında saklı.
Bir şarkıda sesin,
Bir sokakta izin,
Bir gecede özlemin var.

Sen gittin...
Ama giderken bütün anıları
Bir heybeye doldurup bıraktın omzuma.
Ben hâlâ taşıyorum.

Kimi zaman gözyaşıyla,
Kimi zaman bir tebessümle,
Ama en çok da
Eksikliğinin ağırlığıyla...

Sen yoluna devam ettin belki,
Ben ise ardında bıraktığın mevsimde kaldım.
Çünkü bazı insanlar gider,
Bazı insanlar unutulur,
Ama bazıları vardır ki;

Anıları ömür boyu
İnsanın yüreğinde yaşamaya devam eder.

Ve sen...
Anıları heybeme katıp gittin.