Ama Yine De Şiiri - Şair Yazar Ali Saye

Keşke her şey biraz daha güzel olsaydı,
İnsan insanının kelimesinde dövüşseydi.
Bir cümleyle yıkılmasaydı geçmişimin emeği,
Bir bakışla silinmeseydi onca hatıra.

Keşke kalpler bu kadar hızla kırılmasaydı,
Herkes doğru yolda bu kadar hevesli olmayı başarsaydı.
Menfaatler ceplere değil, vicdanlara baksa,
Kazanç değerleri para değil, insanlık olsa.

Keşke dostluk işinin düştüğünde değil,
Sessizliğin yanında kalmak demekti.
Sırta dönüş bu kadar kolay,
Sadakat bu kadar pahalıdır.

Keşke sevdalar hesabı kitabı bilmeseydi,
Gitmek ilk bakım, kalmak son mücadeleyi sürdürmek.
Ayrılık bu kadar sıradanlaşmasaydı,
“Dayanamadım” bahanesi,
Yarım bırakmanın adı saklanıyordu.

Keşke vazgeçme bu kadar yer bulmasaydı yüreklerde,
Bir kalbi emanet almak bu kadar hafife alınmasaydı.
Ait olmak, sahiplenmekle karıştırılmasaydı,
Korkmadan, kaçmadan, eksiltmeden sevmek olsaydı.

Keşke biraz sırasında düşünseydi,
Kırmadan önce, konuşmadan önce,
Gitmeden önce...
Her yarası izin vermiyor çünkü,
Her iz bir gün hatırlatıyor.

Keşke anlamı, leğende değil durmakta saklansaydı,
Verilen sözler rüzgâra değil, kalbe yazılsaydı.
İnsanlar daha az konuşup,
Daha çok hissetmeyi bilseydi.

Ama yine de…
Bütün bu keşkelere rağmen,
İnsan umut etmekten vazgeçmiyor.
Çünkü günlük bir gelenek,
Sessizce iyi kalmaya devam eden direnen kalpler var.

Ve belki de bütün mesele bu;
Dünyanın değişmesine rağmen,
içimizdeki insanı
Kaybetmeye çalışıyoruz.