Ahmet Coşkun Şiirleri - Şair Ahmet Coşkun

Sen bana varmadın

dönüşü olmayan yol oldun yarim
peşinde koşmaktan düşüp yoruldum
sevdim kaldım sende ne oldu kârim
elde saz dilde söz deva bulmaz aşk

Sen benden vaz geçince

Bülbülüm sesim duyulmaz dalda
Gül solar gazeller savrulur yolda
Yanar kalırım bir cehennem korda
Aşk-ı sevda yazmaz kalem bir daha

Sen beni bekleme

Beni ağustostan say böceği gibi
Rakam tutamıyorum ceplerim delik
Çarşı Pazar bana hayran hayran bakar
Tövbe bakmıyorum hata bazı bazı

Sen benim gönlüme yara açarsın

Selamsız sabahsız gelip geçersin
Sevda çeşmesinden sular içersin
Sevdim diye kanat çırpıp uçarsın
Sen benim gönlüme aşkı saçarsın

sen benim yârim olsan

çiçeksiz mevsim bırakmam
dünyayı maviye boyarım
sana baharlar getiririm
sen benim yârim olsan

Pervane

Emanet bedenim benden ayrı gezer
Ruhumda çiçeklenen gülistandır aşk
Canda cananın gül cemalinden bezer
Kudreti hikmeti haktan gelendir aşk

Raziye

tavana sarımsak asmış
şeytanları kovsun diye
kapıya nal uğur getirsin diye
masanın üstünde yapma çiçek

Reva

Bağ başını tutan güzel
Destelemiş güller güzel
Gülüyorsun güzel güzel
Sazlı sözlü türküm mü var

Rüzgâr

Yaz baharı katmışsım hazan hüzne
Sevda vurur dalıma esmişim rüzgâr
Ayaz mevsim yürür sevda yüzüne
Gül yaprağı kurur susmuşum rüzgâr

Rüzgâr dindi

cihana hükmeden derya gözlerin
sürmeler akmış karışmış yanağa
ömre sığmaz inciten kem sözlerin
bir gün gelir oda elbet geçecek