Ahmet Coşkun Şiirleri - Şair Ahmet Coşkun

Züğürt ağa

İki çay bir cıgara
Bizim zenginliğimiz

Sıra sıra dağlar sıralanmış yine
Yollarda kalmışım yol olasın dağlar
Kol kanadım kırık yaralanmış sine
Sevdaya eğilip kul olası dağlar

Yârin gözü yaşlı gurbet ellerinde

Kalana bak

sen zamana meydan oku
durma fitne fesat doku
çıksın her bir şeyin b.ku
gölgen batar mezar kalır

Her yerde aşk var

mavi masmavi gökyüzü
yeşil gül çiçek yer yüzü
kuşlar kanat çırpıypor

Haber salın yare

haber salın yare meydana çıksın
güzeller seyranda bir sen yoksun
süslenip taranıp uykudan kalksın
sarıl sevdiceğim sevda gül koksun

hele dünya senin benle ne derdin
ben sustukça vurup üstüme geldin
cehenneme çıra sen beni bildin
neden niçinini sor kendine git

kime dardım kime yardım sana ne

Ömür yaktırır şu güzel

Benzeri yoktur cennette
Görünür melek surette
Kaşları kalem kudrette
Aklımı alan şu güzel

Sırını ver koca dağlar
Ey her bahar coşan sular
Soldu bağım gül goncalar
Benim sevdam niye kalsın

Yağmur boran kara kışım

Ne söylesem taşa beyler

Baka baka gözden oldum
Dil tüylendi sözden oldum
Utandım ben yüzden oldum
Ne söylesem boşa beyler

Şaşma gönül

aldın başını gidiyorsun
kendini dağlardan aşır be gönül
fokurdayıp kaynıyorsun
kendini ummandan taşır be gönül