Ahmet Coşkun Şiirleri - Şair Ahmet Coşkun

Kankifelek

Ne hevesler vardı benim içimde
Gönlün yoktu benim ile geçimde
Püsküllü bela gibi hep ensemde
Neye el attıysam onu geç ettin

K A P I

Emeğin olur gündelik
Haksıza olur bendelik
Bir ömür olur kündelik
Ağır olur el kapısı

Kapındayım

gece aydınlattı gözler
nağme gibi geldi sözler
bahar oldu geçti güzler
gül olduk güzel kapına

Karaahmet& Sarıçiçek

gül ağacından gül sözlerin güzel
şairsin sözün bal söylenme özel
sevdalar süslersin hünerin ezel
gönül verme bana yüküm ağırdır---Sarıçiçek

Ağıt

sardı dağ ormanı tutuştu alev
üstümüze gelir alev saçan dev
kazma kürek çıktık ama nafile
yetiş emmi dayı kara günüme

Öl bana

harami dolmuş hanı neyler yiğit
var git diyar diyar namımı dağıt
Karunlar Süleymanlar geçti sür git
külçe altın gümüş pul bana bana

Öldür beni öldür

Baktım döndüm küle sen gonca güle
Sevmeden düşmüşüm el alem dile
Lal dillerim döndü şeyda bülbüle
Sustur beni sustur sevdaya gömdür

Öldürdün beni

Koydum ateşe şu hasreti
Kül edip savuramadım ki
Özlemin özümü yitirdi ki
Çilehaneden çıkmadım ki

Ölesim var

sevdaya koy beni yeni doğumda
koynunda ninile göğüs boğumda
nefesin nefesim ilk soluğumda

Ölmeden

Güzel bağın gül kokusu
Renge işlenmiş dokusu
Sevmeye gönül veresin
Bana ne deme görmeden