Ahmet Coşkun Şiirleri - Şair Ahmet Coşkun

Sazlı sözlü turnam

Özlemin mi taştı hasret mi yaktı
Yüreğin sevdiğinden mi uzaktı
Buzda donda kanadın şaha kalktı
Düşmüşsün yollara perişan turnam

Sazsız aşık

Dişleri tel ettim dudağı perde
Çok oldu düşeli ben bu derde
Gezip dolaşıyorum her bir yerde
Söylendim kağıda sazsız aşığım

Seferi

Düştüm şu gurbetin yaban eline
Sıladan haberler sorarlar bana
Gurbet yükü zordur senin neyine
Derdin mı var diye sorarlar bana

Seher yelleri

Bir güzele tutuldum seher yelleri
Es bağına gül kokusun getir bana
Söküldü göğüs kafesimin telleri
Esip gözlerinden karayı çal bana

Sekte gel

Ne gezersin hayalimde düşümde
Daglar sana dar mı geldi ceylanım
Bencileyin yara mı var döşünde
Bir görünür kaybolursun düze gel

Şem

Bir rüyada gördüm beni
Göz göz etmişler bedeni
Sordum varmı bir nedeni
Bir divana gönderdiler

Sen aşık ol

bir ışık yak şimdi daldaki gül
bülbül baysın renk cümbüşe

Sen aşkla gel ki

Bakma benim delidolu esişime
sen aşkla gel ki
Gel ki erisin şu dağların karı buzu
Gel ki yüreğime konsun kuşlar

Şenay

görünce ay avucumda donuyor
yıldız yağıyor bulut buz kesiyor
aşkın beni gözlerinden asıyor
ne olacak benim halim şenayım

Sen bana gelsen

Sen bana gelsen buluttan atıma
Bindiğim gibi yıldızları toplarım
Ay'ı yakalayıp boynuna takarım
Ferhat olmaz ki sevda dağında