Ahmet Coşkun Şiirleri - Şair Ahmet Coşkun

Öteki yüz

basar bir sonbahar rüzgarı
katar önüne gülü gazeli
ardından bir fırtına kopar
akar kara bulutlar peş peşe

Oy beni beni

Yağmur yağar ıslatır
toprak yeşerir paslatır
vefasız terk eder uslatır
oy beni beni

Oy ceylan

Kurudu sular kurak mevsimim
İnme gönül pınarıma ceylan
Çoktur benim düşmanım hasımım
Oy deşsen ne sevdalar var benim

Oy gözünü sevdiğim yar

Geldi geçti yaz baharın
Nedir senin bana zarın
Dertten başka var mı kârın

Öyle geçer ki zaman

Yol etmiştin gül ağacın dibini
Alların giyer süslerdin lebini
Ben olmadan alamazdın demini
Yanıyordun alev alev söndün mü

Öyle güzeldi

gözleri vardı kesik kesik bakan
öyle baktıkça yüreğimi yakan
kadife sesi ruhumu okşardı
bana sokuldukça aklım giderdi

Öyle tutkunum ki

Sevmişim ya bana bu yeter artar
Benim bu sevdamı kim alıp tartar
Herkes serdiği çulda kalkıp yatar
Kim ne derse desin ben sana kulum

Oy meyhaneler

Dağılsın mezeler kadehler dolsun
Gözler boncuk mavi kaş keman olsun
İsterim o güzel yar benim olsun
Oy meyhaneler İçer divaneler

Özlemindeyim

kokun gelir burnuma
gülistana gömülür gönül
açmaya gül utanır

Özgür olmalı

Gönlünce uzanıp dere kenarına
kurbağa sesi duymalı
çimenlerde yuvarlanıp
uğur böcekleri uçurtmalı