Ahmet Coşkun Şiirleri - Şair Ahmet Coşkun

Saklı hazine

içimde burkuldu kaldı sevgi
koklayamadım bağ kenarında bir gül
deniz kıyısında bir mavi nefes
gök yüzüne bakamadım

Sal beni gönül

Sözüm var kulak asta eğil
Olura olmaza olma meyil
Bu hal gidişin hayra değil

Sana bakınca

eğince başını masumiyet akıyor
gözlerin güle sarıyor tatlı bakışını
gülücükle süslenmiş dudağın kıyısı
bembe karışıyor yanağın beyazına

Sana rast gelsin

Mektuplar yazıyor, derdini bana
Hep seni sevmiştim, kimler inana
Tövbeler etmişim, düşmem ağına
Söyleme söyleme, bana söyleme

Git be ayrılık

İnce bir sızısın kara bağrımda
Dağlar dize gelir seni çağrımda
Gözlerin boğuyor beni uykumda
Uyuyamıyorum kabus yakamda

hele dünya senin benle ne derdin
ben sustukça vurup üstüme geldin
cehenneme çıra sen beni bildin
neden niçinini sor kendine git

kime dardım kime yardım sana ne

Gitme can

gitme
dağların moruna kar düşer
güller dalında solar
bir ilkbahar daha bekleyemem

Gitme turnam gitme

Ağrıdan mı süzüldün Iğdır düzüne
Karlarmı erittin yaş dolmuş gözüne
Ne bu telaş acele kanat çırparsın
Gitme turnam gitme nereye gidersin

Gitsem mı

Yârin mi var benden evvel
Bahar geldi gülzara gel
Küsmüsün etmiyorsun el
Güzel bana selam salmış

Gezme yaremde

bana sorma sevda benden ötesi
tutulduğum aşkın evvel ezelden
kulağımda çalar hüzzam bestesi