Ahmet Coşkun Şiirleri - Şair Ahmet Coşkun

ey sevgili geçmez böyle efkarım
eylesem gönlümü sefa ü seyran

yansımaz yüzüme hiç ızdırabım
virane harabım dilemem aman

Kalana bak

sen zamana meydan oku
durma fitne fesat doku
çıksın her bir şeyin b.ku
gölgen batar mezar kalır

Kalbim duracak


Derler ki on bin
Kuş türü var dünyada
Ah kuşlar uçamadım

Kaldıran olmaz

taşın bile yer yüzünde var eşi
her yaraya merhem rabbinin işi
kendine yetmeyince netsin kişi
boş kalan avucu dolduran olmaz

Kaldırım gülü

Bedeni sarsıyor yüksek topuğun
Dikkatini çekme itin kopuğun
Cadde sarsılıyor beton çöküyor

Kalem benim aşk dilim

İçimde yasak künye
Ateşe hazır fünye
Harfler elimde bilye
Kalem benim harp dilim

Kalemim sevdaya düşmüyor

Gökte yıldız yağar baş göz üstüne
Kalemim sevdaya düşmüyor usta
Yüreğim yangında beden üşüyor
Kalemim sevdaya düşmüyor usta

Kalk gönül

Ekinler ekilmez bağlar kurumuş
Eğlenecek zaman değil kalk gönül
Yerlisi kalkmış yabana yürümüş
Eğlenecek zaman değil kalk gönül

Kalkıp gidemem

Gözlerinde gezdim devri dünyayı
Allanmış gamzeler ballar damlayı
Bırakmaz bağında gönül salmayı
Yatarım gün akşam kalkıp gidemem

Kalsın dünya giderim

Şu kara bahtıma güneş doğmadı
Şu gönlüme bahar gelip konmadı
Karanlık geceme yıldız dolmadı