Ahmet Beltekin Şiirleri - Şair Ahmet Bel ...

Ben seni hiç üzdüm mü,
Hiç ağladın mı benim yüzümden?
Hasretimi çektin mi,
Ben sana hiç ayrılıktan bahsettim mi?
İstedim ki yalnızlığı yaşama,
Issız köşelerde ağlama,

Dertler düşecek içine,gün batarken,
Gözlerin her an ağlamaya hazır olacak.
Kalbin dayanılmaz acılarla atarken,
Maziye ait ne varsa hepsi sır kalacak.

Bulutlar geceler boyu hep kararacak,

Bu dünya boş,bunu herkes biliyor,
Ne yaparsan yap,sonuç aynı,
Ama herkes bildiğini yapıyor.
Aslında anlayana ölüm yeter,
Çünkü dünya böyle kaç para eder?
Düşününce insan,öylesine yalnız ki,

Unutulmuş sanma aşkımızı,
İnan dilden dile dolaşıyor.
Kimse unutmamış şarkımızı,
Acısı bütün sevenlere ulaşıyor.

Yalnızlığımı kimseler anlamaz,

Hasretin anlatılmıyor kelimelerde,
Düğümlenip kalıyor sözler, dudaklarımda.
Sabırlar taşıyor,ıslanan kirpiklerimde,
Işıklar titrerken soğuktan sokaklarda.

Sevinçler parçalanıyor düşüp yüreğimden,

Bir gün resimlerde kalır,istemesen bile,
Yanaklarında unuttuğun tebessümlerin.
Aynalarda tanımadığın yüzün olur,
Uzak hatıralar canlanır gözlerinde.
Sonra yüreğinde dayanılmaz bir hüzün olur.

Unuttum,sakın hatırlarım sanma,
Gözlerim yollarda kalmaz bir daha.
Senelerce geç kaldım diye utanma,
Gitmem artık buluştuğumuz o sokağa.

En güzel düşler geride kaldı,

Gözlerimdeki yağmur bulutları,
Kalbime hasret tohumları eker.
Her geçen gün öldürür umutları,
İçimdeki ağaçlar yaprak döker.

Her sonbahar,bir baharın vedası,

Aşk üstüne ne söylesem yalan olur,
Topla,çıkar,çarp,böl,
Mutlaka elde kalan olur.
Hele karşılıksız sevgiyse,
Saç,baş,göz,kulak ve beyin hepsi talan olur.
Bir tebessüme verirsin ömrünü,

Bir gün bir sokakta rastlasam sana,
Hasretinle geçerken bunca zalim sene,
Mutlaka eşlik eder türküler,aşık sevdasına,
Alıp başını gidersen,haberim olmasın yine.

Hep uykusuz kaldığım geceleri hatırladım,