Ahmet Beltekin Şiirleri - Şair Ahmet Bel ...

Çaresiz esirler gibi ümitsizce bekleriz ölümü,
Zaman geçtikçe ağırlaşır omuzlarımızdaki yük.
Hayat insanı avutan dekorların bir bölümü,
Yalnızlık terkedilmişliğin diğer adı,dağ gibi büyük.

Ayrılıklar sardıkça her yeri,yok olur içimizdeki renkler,

Bir türlü uyku tutmuyor geceleri,dönüp duruyorum sağa,sola,
Ayrılıklar öldürüyor sessiz bir yağmur gibi,yaşama sevincimi.
Seni sevmeseydim,girermiydim böyle acılarla dolu bir yola,
Katlanırmıydım eylülün dalgın haline ve kaybedermiydim direncimi...

Korkuyorum hatıraların acılar gibi yüreğime saplanmasından,

Her gün için şiirler yazdım,içimde kalan,
Az çekmedi bu günlerden insanlar.
Her gün ayrı bir dert diye yananlar,
Günlerin kötülüğüne inananlar,
Her şeye isyan edenler,
Bastırılmış duygularını açığa vuranlar,

Geceler çılgın,karanlıklar isyankâr,
Hayat ahengini kaybetti,kalpler kırık.
Sen dönünce,gündüz olacak umudum var,
Can çekişen aşklarda kesilecek hıçkırık.

Kulaklarda yer eder,ölümsüz aşkların çığlığı,

Hep içime gömdüm,ne varsa sana ait,
Kalmadı kaybedecek hiç bir şeyim.
Kala kala hasretin kaldı kalbimde,
Hayatımı kirletme artık,gideceksen git.
Bir daha olmayacağım bildiğin adresde,
Her şarkı canımı acıtıyor,

Yaprakların isyanıdır sonbahar,
Gecenin rengiyle birleşirken yüreğim.
Kuru dallar arasında uçuşurken yapraklar,
Umutlarım kırılmış olsa da,
Sevdiğim için pişman değilim.

Yalın ayak oynar çocuklar,taşların arasında seke seke,
Kapı önlerinde koyulaşırken sohbetler,
Pencerelerde sardunya,fesleğen girerken renkten renge
İsyanlara bürünmüş bulutlar ağlamaya hazır,
Yokluğunu karşılayamaz, yürekler kırgın yine...

Sabahın mavisinde,gecenin rengi,
Bütün kalblerde onun kalbi..
Her sabah yanında gibi,
Her gece, sevenlerin yüreğinde bir şeyler kıpırdar,
Yürekleri yerinden fırlayacak sanki...

Yalnızlığım kaldı,yokluğundan geriye,
Rüzgarların koştuğu sokaklardayım.
Beti-benzi atmış yaprakların,
Güneş yüz vermiyor eskisi gibi,
Ağzı-dili yok toprakların.
Yağmurlarla sohbet edemiyor artık,

Pencere önünde bir adam,
Şaşkın gözlerle hayatı izliyor.
İçinde dayanılmaz bir gam,
Yüreğinde nice kederler gizliyor.

Pencere önünde bir adam,