Ahmet Beltekin Şiirleri - Şair Ahmet Bel ...

Kalbim telâşla çarpan bir yalancı,
Sevdim diyor,sevmediği birine.
Sarmışken her yanını,çekilmez bir sancı,
Koyamadı onu bir başkasının yerine.

Hep böyle olur kışın yalancı baharı,

Gecenin gözleri bulutlarda kapanırken,
Dinlenmeye çekilir,yorgun şehir.
İçin titreyerek hasretlere isyan ederken,
Sevenler karşılıksız sevgilere esir.

Burkulan yürekler alt-üst olur birden,

Bir bitimsiz zamandır bu aşk,
Düşer günün birinde,duygusuz kalbine.
Yalnızlık geceleri daha çok hissedilir,
Acılar nöbet tutar,sabahı olmayan gecelerde,
Hayat yanlışların çizdiği bir çizgidir.

" Hiç bir fotoğraf aslı gibi değildir."

Sessizlikler büyür içinde,her gidenin arkasından,
Hiç söyleyemediğin sözler kalır,yasak zamanlardan.
Her gidenle biraz daha eksilerek,paramparça fotoğraflardan,
Kimseyle paylaşma dertlerini,izi kalır o anlardan.

Soğuk bir karanlık karşılar seni sokaklarda,
Bir kor gibi küllenir yüreğindeki yalnızlık.
Derinleşir yüzündeki çizgilerin,susar dudakların,
Oturup yalnızlığınla başbaşa,çekilmez bu ayrılık.

Renkler parçalanır gözlerinde,hayat durur,

Senelerdir seni taşıdığım yerde,
Şimdi bitmek bilmeyen acılar taşıyorum.
Ilık rüzgâr,mehtap,hatıralarımı sensiz yaşıyorum.
Çektim gözlerimi seni beklediğim yollardan,
Gözyaşlarımı ellerimde tutuyorum.
Sen aklıma geldikçe,

Ayın gölgesi gibi düşmüştü suya,
Doyumsuz bakışlarındaki hüzün.
Bir bahar çiçeği gibi dalmıştın uykuya,
Karanlıklar ıslanırken yıldızlarla,
Farkına varamadım gündüzün...

Ağıtlar yakar bulutlar gibi,
Rüzgâr hayatı anlatır yapraklara.
Karanfiller acıdan çıldırır,
Dertlerini verir topraklara.

Hasretlere hazırlanır yürekler,

Sokak ışıklarında unutuldun,
Her sokakta başka bir adresin var.
Bu akşam yine akşamcı türkülerine tutuldun,
Hepsinin elinde başka bir resim var.

Bütün sevinçlerini dağıttın bu akşam,

Bir serin karanlık çökerken,
Sönüyor parlayan ışıklar.
Bulutlar bütün öfkelerini kusuyor,
Gökyüzü çığlıklar atıyor,
Aydınlatmak için geceyi.
Hasretle sarılıyorlar aşıklar,