Ahmet Beltekin Şiirleri - Şair Ahmet Bel ...

Ayın gölgesi gibi düşmüştü suya,
Doyumsuz bakışlarındaki hüzün.
Bir bahar çiçeği gibi dalmıştın uykuya,
Karanlıklar ıslanırken yıldızlarla,
Farkına varamadım gündüzün...

Ağıtlar yakar bulutlar gibi,
Rüzgâr hayatı anlatır yapraklara.
Karanfiller acıdan çıldırır,
Dertlerini verir topraklara.

Hasretlere hazırlanır yürekler,

Sokak ışıklarında unutuldun,
Her sokakta başka bir adresin var.
Bu akşam yine akşamcı türkülerine tutuldun,
Hepsinin elinde başka bir resim var.

Bütün sevinçlerini dağıttın bu akşam,

Bir serin karanlık çökerken,
Sönüyor parlayan ışıklar.
Bulutlar bütün öfkelerini kusuyor,
Gökyüzü çığlıklar atıyor,
Aydınlatmak için geceyi.
Hasretle sarılıyorlar aşıklar,

Hatıralarımı öldürmeye çalışma,
Sen de ölürsün.
Hatıralarını öldürmeye çalışma,
Beni de öldürürsün.
Eğer öldürmek istiyorsan,
Sen bilirsin...

Her sabah,
Ölmüş bir mevsime uyanıyorum.
Her sabah,
Yaşadığıma şükredip,
Kan-ter içinde ateşlerde yanıyorum.
Geçmişe bir çizgi çekip,

Geceler çılgınlar gibi,karanlıklar isyankâr,
Hayat bir gün kaybedecek ahengini,
Artık kalpler kırık,baş başa kalmak istemiyorum yalnızlığımla,
Sen dönünce gündüz olacak,umudum var,
Can çekişen aşklarda kesilecek hıçkırık.

Hasret sardıkça yüreğini,bir türlü uyku tutmaz,
Nedenler,nasıllar,niçinler kaplar benliğini,
Dertler uyutmaz...
Bir gün her şeyi göze alırsın,sabrın taşar, geçmez olur zaman,
En sevdiklerini geride bıraktığın an,hasret yerleşir kalır yüreğine,
İnsan istese de unutamaz.

Soğuk bir karanlık karşılar seni sokaklarda,
Bir kor gibi küllenir yüreğindeki yalnızlık.
Derinleşir yüzündeki çizgilerin,susar dudakların,
Oturup yalnızlığınla başbaşa,çekilmez bu ayrılık.

Renkler parçalanır gözlerinde,hayat durur,

Senelerdir seni taşıdığım yerde,
Şimdi bitmek bilmeyen acılar taşıyorum.
Ilık rüzgâr,mehtap,hatıralarımı sensiz yaşıyorum.
Çektim gözlerimi seni beklediğim yollardan,
Gözyaşlarımı ellerimde tutuyorum.
Sen aklıma geldikçe,