Ahmet Beltekin Şiirleri - Şair Ahmet Bel ...

Çekerek yalnızlığımı her geçen sene,
Hatırlatıyor bana her şey,ölümün yaklaştığını,
Bir gün bensiz hayatı,yokluğumu düşünsene,
Düşünsene her gün saçlarının aklaştığını.

Tekrar hatırlasam da unuttuğum her şeyi,

Yaprakların isyanıdır sonbahar,
Gecenin rengiyle birleşirken yüreğim.
Kuru dallar arasında uçuşurken yapraklar,
Umutlarım kırılmış olsa da,
Sevdiğim için pişman değilim.

Hayat,bir sürü boş şey,tam bir masal,
Zamanı yok eden,son bir kibrit çakımı.
Ayrılıklarda isyan,kavuşmalarda hayâl,
Gecenin sessizliğinde beliren,zaman aşımı.

Hayat,koyu gölgelerde saklanan solgun bir yüz,

Sabahın mavisinde,gecenin rengi,
Bütün kalblerde onun kalbi..
Her sabah yanında gibi,
Her gece, sevenlerin yüreğinde bir şeyler kıpırdar,
Yürekleri yerinden fırlayacak sanki...

Yalnızlığım kaldı,yokluğundan geriye,
Rüzgarların koştuğu sokaklardayım.
Beti-benzi atmış yaprakların,
Güneş yüz vermiyor eskisi gibi,
Ağzı-dili yok toprakların.
Yağmurlarla sohbet edemiyor artık,

Pencere önünde bir adam,
Şaşkın gözlerle hayatı izliyor.
İçinde dayanılmaz bir gam,
Yüreğinde nice kederler gizliyor.

Pencere önünde bir adam,

Hayâller kur,yaşanmamış aşklar için,
Saatler acımasızca işkence etsin sana,
Yüzüstü bıraksın bütün sevinçler seni,
İçinde alev alev yansın çaresizlik,
Geçen günler körüklesin dertlerini.

Söyleyecek sözüm yok,tutuldu dilim,
Dalıp gittim düşüncelere.
Yeni bir siyah doğdu içimde,
Güneş gözlerine çekildi,sesin dağıldı gecelere,
Koyu bir matem,sevinci boğdu içimde.

Hüznün sahillerinde kaybettim,gözlerini,
Gözlerine akşam gölgeler indiği zaman.
En büyük isyankâr,en masum asi,
Yalnızlığımı her gece yeniden hatırlatan,
Hüznün sahillerinde kaybettim gözlerini.

Sonsuz bir acı düşer,yüreğinin sessiz çığlığına,
Kahredici bir sessizlik sarar her yanını.
Yalnızlığın en deli eden an'ı,
Kaybettirir kendini,seneler süren yokluğuna...

Zamansız vurulursun mutluluklarda,