Ahmet Beltekin Şiirleri - Şair Ahmet Bel ...

Yalın ayak oynar çocuklar,taşların arasında seke seke,
Kapı önlerinde koyulaşırken sohbetler,
Pencerelerde sardunya,fesleğen girerken renkten renge
İsyanlara bürünmüş bulutlar ağlamaya hazır,
Yokluğunu karşılayamaz, yürekler kırgın yine...

Parmaklarımdaki uğur böcekleri,
Saçlarımdaki kelebekler,
Kayalara tırmanan çiçekler,
Seni arıyor.

Yüreğindeki yalnız,

Çılgın ayazlarda,çıplak sokaklarda,
Bir kuş gibi titrerken,
Söz dinlemeyen kalbimi sana verdim,
Sen kal diye ebediyyen.
Gönül koydum çekip gitmene,unutma,
Mutluluğumun tek ismiydin sen.

Söyleyemediğim sözlerin,
Yazamadığım mektupların her satırına,
İçimde kalan duygularım,
Yaşayamadığım anların hatırına,
Acılarımı hep içimde sakladım,
Belki gelirsin diye,

Taş kesilmiş yüreklere sürgün edilmiş duygular,
Hasret taşır uzaklara,sabırsız rüzgarlar gibi.
Çılgın bulutlarda ağlamaya hazır yağmurlar,
Hatırlatır unutmanın zor olduğunu,hatıralar gibi.

Hatıralar zorlaştırır,insanın kendinden kaçmasını,

Hayâller kur,yaşanmamış aşklar için,
Saatler acımasızca işkence etsin sana,
Yüzüstü bıraksın bütün sevinçler seni,
İçinde alev alev yansın çaresizlik,
Geçen günler körüklesin dertlerini.

Söyleyecek sözüm yok,tutuldu dilim,
Dalıp gittim düşüncelere.
Yeni bir siyah doğdu içimde,
Güneş gözlerine çekildi,sesin dağıldı gecelere,
Koyu bir matem,sevinci boğdu içimde.

Hüznün sahillerinde kaybettim,gözlerini,
Gözlerine akşam gölgeler indiği zaman.
En büyük isyankâr,en masum asi,
Yalnızlığımı her gece yeniden hatırlatan,
Hüznün sahillerinde kaybettim gözlerini.

Sonsuz bir acı düşer,yüreğinin sessiz çığlığına,
Kahredici bir sessizlik sarar her yanını.
Yalnızlığın en deli eden an'ı,
Kaybettirir kendini,seneler süren yokluğuna...

Zamansız vurulursun mutluluklarda,

Gölgem karanlıklarda kayboldu,
Rengini kaybetti bütün ağaçlar.
Yolunu bulamayan yolcular gibiyim,
Unutulmuş bir sevdayım sokaklarda,
Adım anılmaz oldu şimdi dudaklarda.
Bekliyorum,geleceksen gelirsin,