Ahmet Beltekin Şiirleri - Şair Ahmet Bel ...

Önce çocukluk,sonra gençlik,
Öyle bir an gelir ki,
Hayatla aramızda hiç istenmeyen bir soğukluk,
Sonra baştan sona başıbozukluk.

Önce çocukluk,sonra gençlik,

Güleryüz kalmadı mevsimlerde,
Dünya sıkıntı veriyor.
Hiç vefa yok güvendiğim isimlerde,
Gün geçtikçe sevinçlerim eriyor.

Umut çaresizlerin durağı değil,

İşkence ediyor yüreğim bana,
İsyanım ayrılığa,sana değil.
Hep kor oluyor geceler,sevdalara,
İkimize de ceza,bana değil.

Hatıralar küle döner,hasrette,

Hayat anılarla dolu bir mektup,
Bense her gece aşkımızı andım.
Yaşadığımız her şeyi unutup,
Alıp başını gittiğini sandım.

İçim burkuluyor hayata bakıp,

Unuttum yaşadığım pişmanlıkları,
Kırılan umutlarımı,
Uzak diyarlarda söylenen şarkıları.
İçimde yaşamak istediğim hayâllerim var,
Her şey bir yere kadar.
Ben en çok seni sevdim,

Hiç unutmadım,çocukluğumun geçtiği yerleri,
Lastik ayakkabıyla top oynadığım bahçeleri,
Sabahlara kadar uyutmayan kederleri,
Küf bağlamış ümitleri,
Bu da yaşamakmı dediğim günleri,
Hiç unutmadım.

" Hayat gerçeklerle yüzleşme meydanıdır."

Bir dostum var,düşünde kendini düşerken görmüş,
Üstelik bir falcının evinde,
Bir fincanın içine sıkışmış,yalan devinde.

Unuttum hayatın bütün acılarını,
Sensin benim kalbimin seçimi.
Artık ağlamak yok gecelerde,
Seneler yüzüme taşırken,hayatın kahrını.
Otur da anlat bakalım aşkı,
Hiç olmazsa bir çay içimi.

Hüzünleri hep ben yaşadım,
Hayatın ilklerinde.
Geceler boyunca ağladım,
Ayrılıklar kirpiklerimde.

Her sabah bir daha,

Gün ne çabuk bitti,nasıl geçti bunca sene,
Bir mezar sessizliği var,içimdeki her duyguda.
Nasıl katlanırım,bu sonbaharın matemine,
Yol göründü,yolcu muzdarip,hatıralar uykuda.

Mazi hayâlerimde canlanıyor,teselli verir gibi,