Ahmet Beltekin Şiirleri - Şair Ahmet Bel ...

En içli şarkılarda bile hep aynı matem,
Her zaman içiçe hüzün ve akşam,
Bütün ayrılıklara ince bir sitem,
Gözleri yollarda bir yalnız adam.

Soğuk karanlıklar sis ve duman,

Uzak dünyamın hüzün çiçeği,
İçimde dinmeyen sonsuz sızım.
Sensin hayatımın tek gerçeği,
Artık bir yerden başlamak lâzım.

Dertler sevincimi boğmadan,

Bir sabah erkenden kalk,
Sevdiğinin yüzüne bak uyurken,
Sıcak bir gülümseme göreceksin.
Hayatı sevdiğin kadar,
Onu yeniden seveceksin.
Unut acı dolu günleri,

Aldırma şarkılara,deli gibi sevsen de,
Unutmak istiyorsan,unut gitsin.
Aşkından ateşlere düşüp küle dönsen de,
Her şey bir yere kadar,bırak bitsin.

Herkes gibi ayrılık seni de ağlatır bir gün,

Geceleri ateş,
Gündüzleri buz,
Senelerdir varlığına susuz,
İçimin yangını sönmedi.
Yalnızlığım yaktı kavurdu,
Başımdaki rüzgâr hiç dinmedi.

Çılgın yüreğinde yangına dönerken hasret,
Artık hüzünler istediğin mutluluk kadar derinde.
Ve çaresizliğini yeniden büyüten bu acı ihanet,
İsterim ki unuttuklarını hatırlatır günün birinde.

Biliyorum yoruyor kalbini,bu ayrılıklar,

Ayakta kalmak zorlaşır bazen hayatta.
Çekip gitmek istersin ya uzaklara,
Katlanıp her zorluğa.
Hayat hep günlük güneşlik değildir,
Düşmek de var,takılıp kendi ayaklarına.

Bu dünya zevk aldığım kadar yaşadığım son yer,
Yaşadığım kadar gülüp ağladığım son alem.
Kader başıma gelen her şeyi yazan ilahi bir kalem,
Ve sırlarla dolu dayanamadığım bir dolu keder.

Hayatım boşluklarda yankılanan çılgın bir hayâl,

Hayatı hafife alma,düşündüğünden daha ağır,
En sevdiklerin bir gün yüzüne bakmaz olur.
Yürüdüğün yollar da çıkmaz sokaklar da sağır,
Ömürler biterken,senin için zaman geçmez olur.

Hayatı hafife alma,sonu bir karış toprak,

Yaşamak umudu ayakta tutmaktır,
Deniz kenarında oturup çay içtiğin günler geride kalmasın.
Aslında mutluluktan uçmak gelir içinden,
O şen şakrak günlerin hiç kısalmasın.
Dualardan başka kimden medet umabilirsin,
Çaresizliğini nasıl unutabilirsin,