Ahmet Beltekin Şiirleri - Şair Ahmet Bel ...

Tebessümlerin dökülür sinsi gecelere,
Kışa tutulur içindeki çılgın bahar.
Güneş çekilir gider,sessiz gecelere,
Soğuk kaldırımlarda üşür hatıralar.

Esmer bulutlar doldurur içindeki boşluğu,

Sen sardın beni uçsuz bucaksız sensiz gecelere,
Artık düşünme,ağlama,acı çekme.
Senden öğrendi gözlerim,uzaklara dalıp gitmeyi,
Dibi görünmeyen karanlık düşüncelere.
Pişmanlık duyma,düşünme,
Dayanırım yokluğunda,dayanılmaz işkencelere.

Sonbaharın ihtişamı vurmuş gözlerine,
Yağmurlarla yıkanırken dökülen yapraklar,
Mevsimler biterken ,yaklaşırken uzaklar,
Sesin soluğun kesilir,akşam durur sözlerine.

Hüzün içime dal budak salmış bir sarmaşık,

Biliyorum,yaşadıkça acı çekeceğimi,
Yoksa mutluluk versin diye sana mektuplar yazmazdım,
Hayatın bütün güzellikleri kaybolurken aniden.
İçimin sessiz karanlığına gömülürken çaresizce,
Ve saatler,günler,haftalar eksilirken ömrümden,
Boşa geçirdiğim zamanlar için kendime kızmazdım.

Sonu gelmeyen gecelerde göz yaşlarına sığınıp,
Hatıralarımı uzaklara taşıyan rüzgarlar gibi,
Her şafak kırmızısına bakıp ağladım.
Seneler akıp giderken.
Biliyorum,sözüm zamana geçmez,
Acılar yüreklere gömülür toprağa değil.

Sonsuzluğun sesini akşamlarda bulursun,
Turuncu camlarda kesilir bütün renkler.
Ayrılığın bitimsiz acısını yalnız solursun,
Ele geçirdi sonsuz yolculuğu,gerçekler.

Sesler duyulmaz olur,duygular susar,

Hatıralar unutulurken albümlerde,
İki yalnız sevgiliydik kalplerde.
Hasretler gözlerimize taşınmıştı,
Oysa kimse hatırlamaz,
Yarı yolda kalan aşkımızı,
Kavuşmak olmayan sitemlerde.

Beklemelere esir kalıyor yüreğim,
Ayrılıklar uzuyor gecelerle beraber.
Çığlıklar bozuyor sessizliği gecelerde,
Küle dönüyor,hüzünlerde hasretler.

İçten içe yanan sevdalar bitince,

Demek böyleymiş kader,
Benim ömrüm hep keder,
Bazen dert olur haber,
Ben olmasam da olur.

Attığın her adımda,

Derin sessizlikleri bozar arasıra,
Solgun bir hayâl gibi kaybolur boşluklarda,
Yorgun ve bakımsız çehreler çıkar ortaya,
Sessiz bir iç çekiş sarar can sıkıcı öğle sonlarını,
Acıya dönüşür beklenmeyen ayrılıklarda aşk.