Ahmet Beltekin Şiirleri - Şair Ahmet Bel ...

Soğuk bir yüz gibi kaldırım taşları,
Belli ki kurumuş üstünde kanlı göz yaşları.
Hayâl dünyasından çıkmış gibi,
Karanlıklara yapışmış,kaldırımlarda gölgemiz.
Kış yüklenirken,kalplerimize,
Hüzün taşırken karlar saçlarımıza,

Biliyorum,
yalnızlığın ortasında çılgınlık sayarsın kavuşmayı,
Yanlışlık değildir,yanaklarına yuvarlanan yaşlar.
Gün geçtikçe buzlanır.
Sonsuzluğun melodisi yankılanır boşluklarda,
Kendi utancında üşürken sevdanın yüreği.

Hayra yorduğun her rüyayı,
İçine sığamadığın bu dünyayı,
Yürekten ettiğin bu son duayı,
Aşkı görsen tanır mısın?

Ömür boyu süren hatırayı,

Sonu gelmeyen gecelerde göz yaşlarına sığınıp,
Hatıralarımı uzaklara taşıyan rüzgarlar gibi,
Her şafak kırmızısına bakıp ağladım.
Seneler akıp giderken.
Biliyorum,sözüm zamana geçmez,
Acılar yüreklere gömülür toprağa değil.

Dağdan soğuk,tepelerden ıslak,
Yalnız bir akşam geliyor.
Sessiz bir öfke,gizli bir çaresizlik,
Her şey bir arada,dert,hüzün,gam geliyor.

Sönmeye yüz tutmuş bir ışık gibi,

Hatıralar unutulurken albümlerde,
İki yalnız sevgiliydik kalplerde.
Hasretler gözlerimize taşınmıştı,
Oysa kimse hatırlamaz,
Yarı yolda kalan aşkımızı,
Kavuşmak olmayan sitemlerde.

Sonsuzluğun sesini akşamlarda bulursun,
Turuncu camlarda kesilir bütün renkler.
Ayrılığın bitimsiz acısını yalnız solursun,
Ele geçirdi sonsuz yolculuğu,gerçekler.

Sesler duyulmaz olur,duygular susar,

Sessiz gölgeler gezerken içinde,
Hasret yorgunu olursun gecelerce.
Gözlerinde derinleşirken geceler.
Üstelik hatıralar yüklenirken yüreğine.
Geride kalır sevinç dolu seneler,
Gelmez derin bir sessizlikte sakladığın,

Beklemelere esir kalıyor yüreğim,
Ayrılıklar uzuyor gecelerle beraber.
Çığlıklar bozuyor sessizliği gecelerde,
Küle dönüyor,hüzünlerde hasretler.

İçten içe yanan sevdalar bitince,

Hiç bir şey konuşmadan,
Bedeli hasret olan bir aşk yaşayacaksın.
Özlemek için geldik dünyaya,
Kavuşmak yalan, belki bir gün anlayacaksın.

Yanında olduğum zaman değil,