Ahmet Beltekin Şiirleri - Şair Ahmet Bel ...

Herkes ne buluyorsa bu baharda,
Kime sorduysam,baharı çok seviyor,
Sanki herkesin sevgilisi var da,
Her gün,her an,mutluyum mu diyor?

Herkes ne buluyorsa bu baharda,

Hatırlamak zor değil,unutmak çok zor,
Bu şarkılar,bu ağaçlar,bu deniz,bu şehir,
İçinde fırtınalar kopsa bile,unutulmuyor,
Hatırlatıyor,çiçekler,yağmurlar ve bu şiir.

Herkes yanlış biliyor,eskimez mevsimler,

Giderken arkana bakmadan git,
Ayrılık,geride kalanları hatırlamamaktır.
Şimdi ne varsa geçmişe ait,
Hepsini yırtıp,bir daha bakmamaktır.

Sakın el sallama,ağlama,ayrılık unutmaktır,

"Hayat,duvara asılmış bir fotoğraftan ibaretmiş"

Hayâllerini paylaştım,
Bazı geceler ağlayarak uyuyakaldım.
Sabahları hüzünle uyandım.
Caddeler boyunca düşünerek dolaştım,

Soğuk bir karanlık sararken her yerimizi,
Ay parçalanırken,yıldızlar düşerken,
Dağlar yürürken,güneş üşürken,
Adımı ağzına alma duymak istemiyorum,
İkimizi bir arada düşünemiyorum.

Hep yüreğinde mi akşamların rengi?
Bitti mi eski günlerimizin zevki?
Yeniden alevlenir mi içindeki sevgi?
Düşündüm de yine aklım sende kaldı.

Geceleri hep korkarak mı uyandın?

Her zaman böyle,dalgın duygulanmalar,düşünceli beklemeler,
Soluk hatıralar,zamandan çalmaya çalıştığımız anlar.
Ve umutların mavisini siyaha çeviriyorsun,
Hayattan kopuyorsun,uğruna bir ömür yanıyorsun,
Onsuz yaşayamazsın sanıyorsun,
Rüyalarından korkarak uyanıyorsun,bağlanıyorsun,inanıyorsun,

Sonsuz yolculuğa başlarken son bir hayâlden,
Zaman akıp gider,hiçbir şey gelmez elden,
Güneş soğurken haber verir ezelden,
Yüreğini acılara hazırla.

Hayâller yol gösterirken sana,

Hayâl mahzenlerinde geziyor yüreğim,
Yüreğimde yalnızlığıma acıyan benim.
İçimdeki hüznün adı yok ne diyeyim,
Acıyı senelerdir her an yaşayan benim.

Sözüm dudaklara sığmayan bir veda,

Sen,yalnızlıkların şarkısı,
Sen uzak denizlerin mavi rengi,
Öncesi,sonrası, yaşanan ve yaşanmayan zevki,
Aşk,hayatın acı veren her şeyi.
Biraz mutluluk,biraz gözyaşı...