Ahmet Beltekin Şiirleri - Şair Ahmet Bel ...

Hayat,
Hayâl kırıklığım.
Yaşamak,
Çekilmez yalnızlığım.
Aşk,
Bambaşka bir dünya.

Bir gün ansızın düşer sulara sonbahar,
Yıkanır yalnız kuşlar gibi çırpınarak.
Hazin bir musiki olur,düşen yapraklar,
Bütün çılgın sevinçlere karşı çıkarak.

Sararmış yapraklar yerlerde ağlarken,

Ateş rengine bürünmüş yapraklar,
Hüzünler kadar renk veriyor.
Ayrılıkları içine çeken topraklar,
Hayatı gözler önüne seriyor.

Yalnızlığın sembolü yıldızlar,

Seneler hep kendilerini sınıyorlar suratımda,
Tenha gecelerde bitiyor ışığı yalnız yıldızların.
Yalnızlık içimi oymaya başlıyor her ahımda,
Son şarkılarını söylüyor karanlıklar,yalnızların.

Artık bütün derdim gittikçe daralan zamanda,

Bütün akşamlar gibi yaşayacaksın,
Bu son eylül akşamını.
Hatıraların bütün mevsimlerde canlanacak,
Sonbahar ağaçların hüzün mevsimidir,
Yapraklarına kök salmış korkular olacak,
Sen,her şeyi suçlayacaksın.

Bir gün karşılaşırsak,
Sakın soğuk davranma,
Ayrı bile olsak,
Kimseye belli etme,
Sus,konuşma.

Durup dururken birdenbire ağlar gibi,
Bir kara sevda,içten içe dağlar gibi,
Alevler kusan çılgın yanar dağlar gibi,
Ben seni yıllardır hep içimde sakladım.

Umutsuz bir hayâl,bulanık bir düş gibi,

Uykularımı kaçırıyor kâbus dolu bu rüyalar,
Senelerdir kederleri besteleyen bir notayım.
İçimde hasretlerle yüklü uzak sevdalar,
Yaşanmamış bir hayata konan son noktayım.

Yalnızlıklar yüreğimi dağlayan ince bir sızı,

Rüzgâr saçlarında mola versin,
Dağılsın güzelliğin bütün tabiata.
Sen olmayınca kalbim delirsin,
Sen bağla beni bu çılgın hayata.

Aşk sürekli kanayan bir yara olmasın,

Sen böyle değildin,
Ne bu hava,ne bu gurur,kibir,
Bir gün farkına bile varmazsın,
Hayatın zevki ansızın kesilir.

Sen denizde damla bile değilsin,