Ahmet Beltekin Şiirleri - Şair Ahmet Bel ...

Günün gününe uymuyor senin,
Neden durup dururken ağlıyorsun.
Bu ılık güz akşamında,
Daha da artıyor derdin.
Susuyorsun.

Mevsimlerle anlam kazanır hatıralar,
Gönül şarkılarıyla hayata tutunur akıl.
Hep aynı kalp,hep aynı isim,yazılı sıralar,
Hayallerde kalan aşkları yaşatır bunca yıl.

Sessiz bir iç çekiş kalır yabancı sokaklarda,

Sevgilim,bir tanem,her şeyim,
Gecem,gündüzüm,canım benim.
Kavuşmak içindir ayrılık,
Hayâllerim,hatıram benim.

Aldığım ilk ve son nefesim,

Bir gün ansızın düşer sulara sonbahar,
Yıkanır yalnız kuşlar gibi çırpınarak.
Hazin bir musiki olur,düşen yapraklar,
Bütün çılgın sevinçlere karşı çıkarak.

Sararmış yapraklar yerlerde ağlarken,

Ateş rengine bürünmüş yapraklar,
Hüzünler kadar renk veriyor.
Ayrılıkları içine çeken topraklar,
Hayatı gözler önüne seriyor.

Yalnızlığın sembolü yıldızlar,

Seneler hep kendilerini sınıyorlar suratımda,
Tenha gecelerde bitiyor ışığı yalnız yıldızların.
Yalnızlık içimi oymaya başlıyor her ahımda,
Son şarkılarını söylüyor karanlıklar,yalnızların.

Artık bütün derdim gittikçe daralan zamanda,

Hasretin yokluğundan çok ağır,
Hüzün dolu bir son olur böyle yaşamak.
Beni kimse duymuyor,herkes sağır,
Teselli etmiyor,hıçkırarak ağlamak.

Acı sokakları dolaşıyor çılgınca,

Bir gün hiç bir şey teselli etmez seni,
Uykulu gözlerinde,bir bıkkınlık belirir.
Vaktinden önce bekleme beni,
İçinde rengi koyulaşan bir karanlık delirir.

Hüzünle boyanır bütün günlerin,

Hayat,
Hayâl kırıklığım.
Yaşamak,
Çekilmez yalnızlığım.
Aşk,
Bambaşka bir dünya.

Mevsimler geçti gölge vermez oldu ağaçlar,
Sensiz de yaşarım yaşayamazsın deme.
İçim ısınmadı bir türlü bu yangın yeri sonbahara,
Çünkü söz dinletemiyorum sırılsıklam olan kalbime.

Beklemeyi seninle sevdim,sen varsın diye,