Ahmet Beltekin Şiirleri - Şair Ahmet Bel ...

Bir gece vakti,
Derinleşen karanlığa karışarak,
Koşar adım gözden kayboldun sen.
Soğuk duygular, paramparça umutlar,
Yıkılmış hayâller kaldı senden geriye.
İçinde hiç bir şey görünmeyen bir siyah,

Ben seni hiç üzdüm mü,
Hiç ağladın mı benim yüzümden?
Hasretimi çektin mi,
Ben sana hiç ayrılıktan bahsettim mi?
İstedim ki yalnızlığı yaşama,
Issız köşelerde ağlama,

Kendini yalnız hissettiğin zaman,
Şarkımızı söyle,eski günleri hatırla.
Hiç ummadığı anda ihanete uğrar ya insan,
Ve çaresizce katlanır ya hayata,sabırla,
Anlarsın,kendini yalnız hissettiğin zaman.

Rüzgâr saçlarında mola versin,
Dağılsın güzelliğin bütün tabiata.
Sen olmayınca kalbim delirsin,
Sen bağla beni bu çılgın hayata.

Aşk sürekli kanayan bir yara olmasın,

Yıılları yaşlandıran bu acımasız zaman,
Hayatın her sayfasında sadece kalın bir küf.
Hatırladıkça unuttuğun,her gün tazelenen yaran,
Üstelik sen acıdan kıvranırken,
Aşk,sonsuzluğu saran hayâllerimiz kadar tesadüf.
Yüreğinin ateşi gözlerine değince,her yer kör duman,

Tozlu raflarda sarı kaplı bir defter,
Baştan sararmış yaprakları,
Anlamış unutulacağını,
Kurşun kalemle yazılmış bütün yazılar,
Okunmuyor birçok satırı,
Silinmiş hatıralardan.

Mezar dört duvar,kimsesi olmaz mezarda,ölenin,
İnsan kendisiyle başbaşa kalır.
İçinde bir yangın,yanında sadece hayatta yaşadıkları,
Sevapları ve günahları vardır.

Dağılırken mezarlıktan onca insan,eş,dost,çoluk,çocuk,

Geride bırakıp varını yoğunu,
Yalnız başlarsın gelen her yeni güne.
Bütün ömrün boyunca dertlerinin çoğunu,
Hep taşıyacak kalbin dünden bugüne.

Boş yere kalbi kırık dolaşıp durma,

Gecelerce kucaklayıp çığlığını karanlığın,
Susmak kolay değil...
Dağların sesine karışırken bulutların göz yaşı,
Susmak kolay değil..

Yıldızların yalnızlığını içip gökyüzü gibi,

Taşlara ağaçlara kazınmış isimler,
Koskoca mazi silinmez hatıralardan.
Her şey gibi artık eskidi mevsimler,
Kurtulmak mümkün değil,soğuk havalardan.

Eski olan sokaklara sinmiş hayatım,