Ahmet Beltekin Şiirleri - Şair Ahmet Bel ...

Kendini yalnız hissettiğin zaman,
Şarkımızı söyle,eski günleri hatırla.
Hiç ummadığı anda ihanete uğrar ya insan,
Ve çaresizce katlanır ya hayata,sabırla,
Anlarsın,kendini yalnız hissettiğin zaman.

Mezar dört duvar,kimsesi olmaz mezarda,ölenin,
İnsan kendisiyle başbaşa kalır.
İçinde bir yangın,yanında sadece hayatta yaşadıkları,
Sevapları ve günahları vardır.

Dağılırken mezarlıktan onca insan,eş,dost,çoluk,çocuk,

Geride bırakıp varını yoğunu,
Yalnız başlarsın gelen her yeni güne.
Bütün ömrün boyunca dertlerinin çoğunu,
Hep taşıyacak kalbin dünden bugüne.

Boş yere kalbi kırık dolaşıp durma,

Gecelerce kucaklayıp çığlığını karanlığın,
Susmak kolay değil...
Dağların sesine karışırken bulutların göz yaşı,
Susmak kolay değil..

Yıldızların yalnızlığını içip gökyüzü gibi,

Taşlara ağaçlara kazınmış isimler,
Koskoca mazi silinmez hatıralardan.
Her şey gibi artık eskidi mevsimler,
Kurtulmak mümkün değil,soğuk havalardan.

Eski olan sokaklara sinmiş hayatım,

Çaresiz esirler gibi ümitsizce bekleriz ölümü,
Zaman geçtikçe ağırlaşır omuzlarımızdaki yük.
Hayat insanı avutan dekorların bir bölümü,
Yalnızlık terkedilmişliğin diğer adı,dağ gibi büyük.

Ayrılıklar sardıkça her yeri,yok olur içimizdeki renkler,

Bir türlü uyku tutmuyor geceleri,dönüp duruyorum sağa,sola,
Ayrılıklar öldürüyor sessiz bir yağmur gibi,yaşama sevincimi.
Seni sevmeseydim,girermiydim böyle acılarla dolu bir yola,
Katlanırmıydım eylülün dalgın haline ve kaybedermiydim direncimi...

Korkuyorum hatıraların acılar gibi yüreğime saplanmasından,

Yıılları yaşlandıran bu acımasız zaman,
Hayatın her sayfasında sadece kalın bir küf.
Hatırladıkça unuttuğun,her gün tazelenen yaran,
Üstelik sen acıdan kıvranırken,
Aşk,sonsuzluğu saran hayâllerimiz kadar tesadüf.
Yüreğinin ateşi gözlerine değince,her yer kör duman,

Tozlu raflarda sarı kaplı bir defter,
Baştan sararmış yaprakları,
Anlamış unutulacağını,
Kurşun kalemle yazılmış bütün yazılar,
Okunmuyor birçok satırı,
Silinmiş hatıralardan.

Her gün için şiirler yazdım,içimde kalan,
Az çekmedi bu günlerden insanlar.
Her gün ayrı bir dert diye yananlar,
Günlerin kötülüğüne inananlar,
Her şeye isyan edenler,
Bastırılmış duygularını açığa vuranlar,