Ahmet Baygümüş Şiirleri - Şair Ahmet Bay ...

Hêvîya min okyanus ên bê dawî
Stêrk noqutîn li ser şeva min
Ker dikir dengê ji kolanan dertê
Wek baranê payîzê diherike çavên mn
Dipîvim bi gav’an peyarê
Ku herroj tê re derbas dibî

Sever Misin...
Bugün avuçladım güneşi
yola savrulmuş kırmızı yapraklar
sığınırken acımasız gölgelerin koynuna
eskimeyen bir öykü misali
onulmaz yara açtığın

Şiir;
Uyanmak güne göz kırpmaktır
Bir türkü tadında uyanmak
Ve hayatı mırıldanmaktır
Şiir;
Açıp pencereyi derin bir oh çekmek

şimdi gitsem diyorum.
alıpta ceketimi.
maviliklere kaybolsam.
bıraksam sana tüm rüyalarımı.
götürsem beraberimde tüm çileleri.
geride bırakarak mülteci hislerimi.

Ben yine tekrar tekrar bir sensizlik içiyorum
Tüm kederlerim vurunca dibe
Sessizliğinde kayboluyorum gecenin
Karmaşık duygular içerisindeyim
Bu duygusuz gecede
Dur durak bilmeyen umut yolcusuyum

azize'm,tüm suç,fotografı çekende !
köşesi kırık bir siyah beyaz fotoğrafın yoksa,
sen çok şey kaçırmışsın be dostum...
sahi biz siyah beyaz mı baktık?
ya düşlerimiz ne renkti?
resimler konuşurdu eskiden

Tüm düşlerime kapandı pencerem
Yerleşemedi yalnızlığıma bedenim
Kaplamıştı baştanbaşa gökyüzünü
Halaya duran uçurtmalar
Kapandı bütün yollar
Durdu bütün rüzgârlar

acılarımı toparlıyorum,
bu gece
köhne sabahlara inat
yitip giden zamana yayılmış bir hikaye,
kaf dağına uzanan masal
yada kalbime kazıdığım tek hece

söz mü dedi?
söz dedim!
mesafelerin hükümsüz kaldığı
hissiz gölgelerin muammasına,
sığıntı bir zamane dostluğu.
bu sözleşme;

Tanrı'yla aramızda kalsın suskunluğum
Tövbelenmenin anlamsızlığını soluyor
günahlarıma sarılıyorum
Yitik bir aşkın kemirdiği sokağımda
Firari heyecanla
vakitsiz bir nidaya sığınıyorum