hatırladın mı azize'm?
hani,sen eylülde gelecektin
baharın son tonlarında bir karşılama yapacaktım
riyakarlıktan uzak,
hüznüm gibi yalnız ve yalın bir tören
sessiz bir senfoni eşliğinde
bir damla suya hasret kaldık.
kurudu yüreğime ektiğim güller
düşlerim hep gece
her gün biraz daha kanatlanıyor
sensiz geçen yıllar
bir bilsen;
Bir havar duyuyorum şimdi içimde
Çocuksu bir yakarma
Çatırdayarak çöken bir yangın yeriyim sanki
Söndürelemeyen...
Uzanıyorum bakışlarına tutunuyorum
Kayboluyorum hanemdeki sensizliğin hissinde
doldursam heybeme hayatımın tüm kırıklarını
ve sonra alsam başımı sana gelsem
zerrelerimden yeniden doğsam
yalınayak düşsem kederin yollarına
horlanmış bir aşk taşısam sana
içimdeki sığınaklar bir bir dolarken
sen ey sevgili!
sevmeme izin yok biliyorsun
bu aralar hiç iyi değilim
aykırı düş kurmaktan korkuyorum
ceza verirler belki
belki de müebbetmi okurlar
Ezîza min!
ez bi bim berfek der/biharê
bê dem û bê demsal
bibarim li ser kulîlkê porên te
vemirînim agirê dilê te
bînim ji te re gulmek hêvî
Ezîza min;
weleh ez westîyam
ji vê jîyana derewîn
min qet tehm nekir
lêvek ji bextewarîyê
min gelek caran xwe wendakir
Ez zarokim
ji hembêza dayîka xwe qetîyayî
Memikê deryayê dimijim,
û şirê mirinê vedixwim.
Ji min re digotin zarok namirin,
ew difirin bihhuştê.
Derbas nabe,ev jiyana sextekar
Hatin û çuyîn li hev alîyan
Xwe şuştin bi ava quretîyê
Rista xwe lîstin bi pisporî
Li du xwe hîştin
Pencera xewnerojkên hêşîn
Gava ew çu....
Gula destê min ma cîda
Séré dilê min Jan d'à
Kezeba min dax bû
Hêvi man destvala
Awirê min xunav girtin
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!